บทที่ 726 การตลาดแบบขาดแคลน สวนลับเผยโฉม

ความกระวนกระวายใจเริ่มลุกลาม ทุกคนต่างยืดคอยาวเหยียด จ้องเขม็งไปที่คนข้างหน้าด้วยความหวาดเกรงว่าตนเองที่ต่อแถวมาตั้งนาน สุดท้ายจะมือเปล่ากลับบ้านไป บรรดาคนรวยเองก็เริ่มระแวดระวังกันและกัน ในสายตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

ในที่สุด หลงจู๊ร้านฝูหยูโหลวผู้นั้น ก็เป็นคนแรกที่ซื้อเกลือหิมะได้สองโหลท่ามกลางสายตาที่อิจฉาริษยาของทุกคน

เขาประคองโหลกระเบื้องเคลือบสีขาวอันประณีตนั้นไว้ ราวกับประคองสมบัติล้ำค่า บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเบิกบาน

ทันทีที่เขาก้าวพ้นร้าน ก็มีพ่อค้ารายย่อยสองสามคนที่ต่อแถวไม่ทันแต่ข่าวไวเข้ามารุมล้อมทันที

"หลงจู๊หลิว หลงจู๊หลิว! เกลือของท่าน แบ่งให้ข้าสักโหลได้หรือไม่? ข้าให้สิบตำลึง!"