บทที่ 744 สมบัติล้ำค่าจากดินแดนตะวันตก จินตนาการถึงอาหารเลิศรส

เขายิ่งพูดก็ยิ่งโกรธ น้ำลายกระเด็นกระจาย

"สามร้อยกว่าชั่ง! ท่านจ้าว ท่านไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง ทั้งหมดนั่นตั้งหลายกระสอบ! ทั้งหนักทั้งกินที่ ข้ายังต้องเสียเงินจ้างอูฐขนกลับมาอีก กลิ่นเหม็นประหลาดนั่น ตลบอบอวลจนข้านอนไม่หลับมาหลายคืน ข้ากำลังกลุ้มใจอยู่พอดี คิดว่ากลับไปคงต้องหาที่สักแห่ง แล้วจุดไฟเผาทิ้งให้หมด จะได้ไม่ต้องเห็นให้รำคาญใจ!"

จ้าวเหิงฟังคำบ่นของหูหย่งฝู รอยยิ้มในใจแทบจะกลั้นเอาไว้ไม่อยู่

หลายกระสอบ...

นี่หรือคือเศษขยะหลายกระสอบ นี่มันคือสมบัติล้ำค่าที่จะทำให้เขามีความสุขจนล้นปรี่ชัดๆ