บทที่ 770 รอยเท้าลึกลับกลางหิมะ เงาปริศนาปรากฏกาย

ล่าวิญญาณปรายตามองหานเจิ้งอย่างเย็นชา ริมฝีปากที่แห้งแตกขยับเล็กน้อย เสียงของเขาถูกลมพัดจนกระจัดกระจาย

"พวกเราคือองครักษ์เงา อย่างน้อยก็เคยเป็น"

เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่หานเจิ้งก็เข้าใจความหมาย องครักษ์เงาไม่ได้มีคติประจำใจไว้เพื่อฆ่าคน แต่มีไว้เพื่อรอดชีวิต จากนั้นจึงค่อยทำภารกิจให้สำเร็จ การรอดชีวิตมาให้ได้นั้นต้องมาก่อนเป็นอันดับแรกเสมอ

"หัวหน้า ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น..." หานเจิ้งอธิบายอย่างกระอักกระอ่วน

"แล้วหมายความว่าอย่างไร?" ล่าวิญญาณย้อนถาม "คิดว่าการเดินตามถนนสายหลัก ปลอมตัวเป็นพ่อค้า แล้วห้าหกวันก็จะถึงชิงโจวได้ โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้เชียวหรือ?"