บทที่ 771 บุกป่าพิษ แฝงตัวกลางราตรี

เมื่อมีคนนำทาง ความเร็วในการเดินทางของขบวนก็เพิ่มขึ้นมาก นายพรานชราพาพวกเขาเลือกเดินผ่านสันเขาและหุบเขาที่เป็นจุดอับลม แม้เส้นทางจะทุรกันดารกว่าเดิม แต่ก็หลีกเลี่ยงหลุมหิมะลึกที่มองไม่เห็นก้นได้หลายจุด

หนึ่งชั่วยามผ่านไป หลังจากข้ามสันเขาที่สูงชัน ผืนหมู่บ้านแห่งหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตาของทุกคน

บ้านดินหลายสิบหลังเอนเอียงไปมา ถูกหิมะหนาปกคลุมไว้ดูตายซาก ไร้ซึ่งควันไฟแม้แต่น้อย

"นายท่าน... บรรดาท่านทั้งหลาย ข้างหน้าคือหมู่บ้านสกุลจ้าวแล้ว" นายพรานชราหยุดฝีเท้าลงอย่างหวาดระแวง "ข้ามไปจากนี้คือเทือกเขาเทียนเฟิง... ก็ไม่มีทางเดินแล้ว เป็นทางตันขอรับ"

ล่าวิญญาณโบกมือเป็นสัญญาณให้เขาสงบปากสงบคำ เขาดึงแผนที่หนังแกะที่ห่อด้วยกระดาษน้ำมันออกมาจากอกเสื้อ กางออกบนพื้นหิมะ แล้วเปรียบเทียบกับภูมิประเทศโดยรอบอย่างละเอียด