บทที่ 778 อานุภาพอาวุธไฟ กองกำลังแปรพักตร์ที่ใช้การไม่ได้

แรงปะทะมหาศาลนั้นผลักร่างผอมบางของเขาให้กระเด็นออกไป ราวกับกระสอบป่านที่ขาดวิ่น ร่างนั้นลอยเคว้งอยู่ในอากาศช่วงสั้นๆ ก่อนจะตกลงมาด้วยเสียง "ตุบ" ศีรษะกระแทกพื้นหิมะในระยะสิบกว่าก้าวออกไปอย่างจัง

แขนขาของเขาชักกระตุกอย่างผิดธรรมชาติอยู่สองสามครั้ง แล้วก็นิ่งสนิทไป

เลือดสดไหลรินออกมาจากใต้ร่าง ย้อมผืนหิมะสีขาวสะอาดให้กลายเป็นสีแดงฉานอย่างรวดเร็ว

ทั้งลานบ้านกลับเข้าสู่ความเงียบงันราวกับป่าช้าอีกครั้ง

จ้าวเหิงถือปืนสั้นค้างไว้ในมือ ปากกระบอกปืนยังมีควันจางๆ ลอยกรุ่นออกมา เขามองดูศพที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้นหิมะด้วยสายตาเย็นชา ในแววตาไร้ซึ่งความสั่นคลอนใดๆ ประหนึ่งเพิ่งขยี้มดที่ไร้ค่าทิ้งไปตัวหนึ่งเท่านั้น