บทที่ 789 จูเชวี่ยเก่าและใหม่ อาวุธสังหารในมือ

สองวันต่อมา ณ ห้องประชุม

จ้าวเหิงกำลังก้มหน้าดูรายการเบิกจ่ายเสบียงและวัสดุของค่ายช่างฝีมือที่เพิ่งส่งมา ม่านประตูพลันถูกตลบขึ้นอย่างแรง ลมหนาวระลอกหนึ่งพัดม้วนเข้ามา

หวังจิ้นที่แบกรับฝุ่นผงและไอเย็นมาทั้งตัว ก้าวเท้ายาวๆ พรวดพราดเข้ามา ด้านหลังของเขามีเฉินโก่วจื่อที่ดูเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไม่แพ้กันตามมาติดๆ

ใบหน้าของหวังจิ้นถูกความหนาวเหน็บกัดจนแดงก่ำ ทว่าภายในดวงตากลับมีเปลวไฟลุกโชน ท่ามกลางความตื่นเต้นยังแฝงไปด้วยความเคร่งเครียดที่อธิบายไม่ถูก

"อาจารย์!" พอเขาเอ่ยปาก น้ำเสียงก็แหบพร่าเล็กน้อยเนื่องจากความเร่งรีบ