บทที่ 790 ถอนฟืนใต้กระทะ ยกทัพสู่ยวี่จิง

สายตาของหวังจิ้นจับจ้องเขม็งไปที่ก้อนเหล็กสีดำทะมึนบนโต๊ะ

ลมหายใจของเขาสะดุดไปครึ่งจังหวะ

แผนที่ที่เขาใช้เวลาท่องจำอย่างเอาเป็นเอาตายถึงหนึ่งชั่วยามเต็ม ระเบิดขึ้นในหัวอย่างฉับพลัน เส้นทางเล็กๆ ที่อ้อมจากเมืองจี้โจว ทะลุผ่านป่าหมอกพิษ ตรงไปจนถึงหน้าผาต้วนหลง... ทุกตารางนิ้วที่องครักษ์หน่วยชิงหลงเคยย่างกราย ปรากฏชัดเจนขึ้นมาในห้วงความคิด

หวังจิ้นเงยหน้าขึ้นขวับ มองตรงไปยังจ้าวเหิง

"อาจารย์ ของ... ของสิ่งนี้... หรือว่าท่านจะเอาไป... ระเบิดจวนอัครมหาเสนาบดีของเว่ยอู๋หยาหรือครับ?"