บทที่ 791 ยุคสมัยเปลี่ยนไป อาวุธไฟครองความเป็นใหญ่

เขาเพิ่งจะเตรียมเปลี่ยนเรื่องคุย และดื่มเหล้ากับนักพรตเฒ่าอีกสักสองสามชาม ก็เห็นนักพรตเฒ่าเสวียนจีเงยหน้าขึ้นมากะทันหัน บนใบหน้าของนักพรตเฒ่าแฝงไว้ด้วยสีหน้าแปลกประหลาด

นักพรตเฒ่าบุ้ยปากไปทางนอกลานบ้าน บนใบหน้าแฝงด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

จ้าวเหิงมองตามสายตาของเขาไป ทิศทางนั้นก็คือภูเขาด้านหลังที่หวังจิ้นกำลังนำหน่วยปฏิบัติการพิเศษฝึกซ้อมอยู่นั่นเอง

"วิธีฝึกทหารของไอ้หนูหวังจิ้นนั่น ข้าดูไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่มันก็น่าสนใจดี" นักพรตเฒ่าเสวียนจีเดาะลิ้น แล้วดื่มเหล้าไปอีกอึก "ไม่สนใจว่ากระบวนท่าจะล้ำเลิศเพียงใด ฝึกแค่ว่าจะหมอบนิ่งๆ ได้อย่างไร จะวิ่งในกองหิมะให้ทั้งเร็วและไร้สุ้มเสียงได้อย่างไร ดูฉูดฉาดหลอกตาไปบ้าง แต่ดูเหมือนว่ามันจะเหมาะกับการฆ่าคนเพื่อเอาชีวิตรอดในกลียุคเช่นนี้ มากกว่าวิธีฝึกอันแสนจะตายตัวของพวกเราเมื่อก่อนเสียอีก"

เขาส่ายหน้า ในดวงตาขุ่นมัวฉายแววทอดถอนใจอยู่บ้าง "วิชาขององครักษ์หน่วยชิงหลงนั้น เป็นสิ่งที่ใช้เงินทอง เสบียง และชีวิตคนกองพะเนินสร้างขึ้นมาในยุคที่บ้านเมืองสงบสุข สิ่งที่เน้นย้ำคือ สภาวะ แต่โลกในยุคนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร ลูกน้องของเจ้ากลุ่มนั้น แต่ละคนทำตัวราวกับพรานเฒ่าที่เตรียมจะเข้าป่าไปล้วงรังลูกหมาป่า กลิ่นอายความมุ่งมั่นนั่นมันชั่วร้ายแปลกๆ"