บทที่ 792 เส้นทางลับสุดยอด หมาป่าเดียวดายออกศึก

หวังจิ้นอาศัยแสงคบเพลิงที่สลัว ค่อยๆ กางกระดาษหนังแกะแผ่นบางนั้นออก

เพียงแค่มองปราดเดียว เขาก็ราวกับถูกตรึงอยู่กับที่ สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

บนกระดาษหนังแกะไม่มีตัวอักษรใดๆ เกินความจำเป็น มีเพียงเส้นสายหยาบๆ ที่วาดด้วยแท่งถ่าน ปลายเส้นด้านหนึ่งระบุไว้ว่า บ่อน้ำแห้งซากที่เนินสิบลี้นอกเมือง ส่วนปลายอีกด้านชี้ไปยังสถานที่ที่ถูกวงกลมเอาไว้ พร้อมกับเขียนว่า สถานที่เก็บศพทางตะวันตกของเมือง

เส้นทางลับใต้ดินที่อ้อมผ่านการป้องกันเมืองอันแข็งแกร่งดั่งกำแพงเหล็กของเมืองยวี่จิง และสามารถลอบเร้นเข้าไปในเมืองได้อย่างไร้ร่องรอย!

ในหัวของหวังจิ้นดังก้อง อื้ออึง