บทที่ 793 ซุ่มซ่อนในดงหิมะ บ่อน้ำแห้งซากและเส้นทางลับ

"มารดามันเถอะ อากาศบัดซบแบบนี้ แม้แต่ที่หลบหิมะยังไม่มี!"

"เลิกโวยวายได้แล้ว ข้างหน้าก็คือเขตเมืองจี้โจว หาหมู่บ้านสักแห่ง ปล้นแม่งสักตั้ง ของกินของดื่มก็มีครบแล้ว!"

"ได้ยินมาว่ามีผู้ลี้ภัยหนีมาจากทางใต้ไม่น้อย ในตัวพวกมันน่าจะมีเสบียงแห้งติดมาบ้าง..."

ทหารแตกทัพกลุ่มหนึ่งสวมเสื้อเกราะนกเป็ดน้ำที่ขาดรุ่งริ่ง จำนวนราวร้อยกว่าคน สบถด่าทอพลางมุดออกมาจากอีกด้านหนึ่งของป่า อาวุธของพวกมันปะปนกันมั่วซั่ว แถวขบวนหละหลวม มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นพวกทหารที่แตกพ่ายแล้วหันมายังชีพด้วยการปล้นสะดม

หวังจิ้นหมอบคว่ำอยู่ท่ามกลางกองหิมะ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย แม้แต่ลมหายใจก็ยังแผ่วเบาอย่างถึงที่สุด