บทที่ 794 จวนอัครมหาเสนาบดีดุจถังเหล็ก ระเบิดอยู่ที่เอว

เมื่อหลี่เฟิงพูดจบ หวังจิ้นและเมิ่งจิ่วก็สบตากัน

ทั้งสามคนไม่รอช้า ลอบกลับไปตามเส้นทางเดิมจนถึงเตาเผาอิฐร้าง ภายในเตาเผา พี่น้องทั้งสี่สิบแปดคนกำลังห่มผ้าพรางตัวเบียดเสียดกันอยู่ นั่งพิงกำแพงแทะเสบียงแห้ง กองไฟเล็กๆ ที่จุดจากเศษไม้สองสามชิ้นมีขนาดเท่าฝ่ามือ เปลวไฟถูกกดให้ต่ำมากจนมองไม่เห็นควันจากภายนอกเลยแม้แต่น้อย

หวังจิ้นมุดเข้าไปในเตาเผา คราบถ่านสีดำบนใบหน้าถูกเหงื่อชะล้างจนเกิดเป็นรอยด่างสีขาวหลายรอย

"เส้นทางลับทะลุผ่านได้"

ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ เสียงหายใจที่แผ่วเบาในเตาเผาก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ ตามมาด้วยเสียงหัวเราะอู้อี้ของใครบางคน