บทที่ 799 ปูนบำเหน็จความชอบ กลิ่นอายชีวิตมนุษย์ปุถุชน

รุ่งสาง ฟ้าเพิ่งจะสาง ค่ายชิงเฟิงก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ด้วยเสียงอึกทึกครึกโครมของผู้คน

ข่าวที่หวังจิ้นนำกำลังลอบโจมตีเมืองยวี่จิงยามวิกาล วางเพลิงเผาจวนอัครมหาเสนาบดีขวา และระเบิดแม่ทัพพิทักษ์อุดรจ้าวขุยจนตายคาที่ ราวกับพายุหมุนที่หอบเอาประกายไฟ พัดกวาดไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเขานิวเอ่อร์ในชั่วข้ามคืน

ทั่วทั้งค่ายด้านหลังเดือดพล่านไปหมด

ตอนแรกยังไม่มีใครเชื่อ คิดว่าเป็นไอ้ขี้เมาคนไหนมาพูดจาเหลวไหล นั่นมันเมืองยวี่จิงเชียวนะ เป็นรังของเว่ยอู๋หยา มีการคุ้มกันแน่นหนาจนแม้แต่นกยังบินเข้าไปไม่ได้ ลำพังคนแค่ห้าสิบคน จะเป็นไปได้อย่างไร?

แต่เมื่อทหารเกราะเสวียนเจี่ยที่ออกมาฝึกซ้อมในตอนเช้าตรู่ ได้เห็นสมาชิกหน่วยปฏิบัติการพิเศษทั้งห้าสิบคนยืนอยู่หน้าค่ายทหารอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ข้อสงสัยทั้งหมดก็มลายหายไปจนสิ้น