บทที่ 798 เจ้าผู้ครองแคว้นขวัญผวา วีรบุรุษหวนคืน

เว่ยอู๋หยายังคงแผดเสียงคำราม ลำคอเปล่งเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

"ท่านพ่อ" เว่ยจื่อฉีกดเสียงต่ำลง "การปูพรมค้นหาทั่วทั้งเมืองในตอนนี้ ไม่มีประโยชน์อันใดเลย มีแต่จะทำให้คนอื่นเห็นถึงความอ่อนแอของตระกูลเว่ย และยิ่งจะเป็นการบีบให้พวกที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด เผยอาวุธออกมาเร็วกว่ากำหนด"

เว่ยอู๋หยาหอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาที่แดงก่ำจ้องเขม็งไปยังบุตรชายของตนเอง

เว่ยจื่อฉีไม่สนใจสายตาของบิดา และกล่าวต่อไปว่า "พวกเขามาไร้ร่องรอยไปไร้เงา การที่สามารถขว้างของสิ่งนี้เข้ามาในห้องประชุมได้อย่างแม่นยำภายใต้การคุ้มกันอย่างแน่นหนาของจวนเสนาบดีได้ แสดงว่าพวกเขารู้จักที่นี่ทะลุปรุโปร่ง ในเมื่อพวกเขาสามารถหนีไปได้ ก็แสดงว่าพวกเราหาไม่พบหรอก"

"งั้น... งั้นจะปล่อยไปแบบนี้หรือ?" น้ำเสียงของเว่ยอู๋หยาแหบพร่า แฝงไปด้วยความไม่ยินยอม