บทที่ 814 ไม่ต้องการเงินทอง มุ่งหวังเหมืองแร่แคว้น

กำแพงอิฐหนาความสูงกว่าครึ่งตัวคนที่อยู่ห่างออกไปห้าสิบก้าว ราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นทุบเข้าอย่างจัง พังทลายแตกเป็นเสี่ยงๆ ในชั่วพริบตา! เศษหินและก้อนอิฐนับไม่ถ้วนถูกแรงมหาศาลซัดลอยขึ้นไปในอากาศ ผสมปนเปกับฝุ่นควันตลบอบอวล ก่อตัวเป็นม่านแห่งความตาย

ตามมาด้วยคลื่นกระแทกอันรุนแรงพัดปะทะใบหน้า พัดจนเสื้อผ้าปลิวสะบัดส่งเสียงดังพึ่บพั่บจนยืนแทบไม่อยู่

แม้เหอจิ่งหมิงจะเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว แต่ก็ยังคงถูกอานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้ตกใจจนขาอ่อน หากไม่ใช่เพราะหัวหน้าทหารองครักษ์ด้านหลังตาไวรีบคว้าตัวเขาไว้ เขาคงล้มก้นจ้ำเบ้าลงไปกองกับพื้นแล้ว

เขาจ้องเขม็งไปเบื้องหน้าตาไม่กระพริบ

ฝุ่นควันค่อยๆ จางลง บริเวณที่เคยก่อกำแพงอิฐไว้ เหลือเพียงหลุมดำไหม้เกรียมขนาดใหญ่และเศษหินกระจัดกระจายเกลื่อนกลาด