บทที่ 813 โละของเสีย อสนีบาตสวรรค์ขวัญผวา

แรงกดดันที่มองไม่เห็นแผ่ปกคลุมลงมา เหอจิ่งหมิงรู้สึกเพียงแผ่นหลังเย็นวาบ เหงื่อบนหน้าผากที่เพิ่งเช็ดแห้งไปผุดซึมขึ้นมาอีกครั้ง เขารู้ดีว่า บททดสอบที่แท้จริงมาถึงแล้ว

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก บนใบหน้าเผยรอยยิ้มขื่นขม "ขอบอกตามตรง สถานการณ์ของเหยี่ยนโจวในตอนนี้ อาจารย์คงจะทราบดีกว่าข้าเสียอีก ทางเหนือมีหลิวพ่อจวินแห่งจี้โจวจ้องตะครุบเหยื่อ ทางใต้ก็มีอ๋องฉู่ตั้งทัพนับแสน พร้อมจะกลืนกินข้าได้ทุกเมื่อ ข้าถูกหนีบอยู่ตรงกลางราวกับเดินอยู่บนน้ำแข็งบาง การขอซื้อระเบิดสะท้านฟ้า ก็เพื่อปกป้องตนเองเท่านั้น ไม่มีใจคิดจะแตะต้องชิงโจวเลยแม้แต่น้อย!"

เขาบอกเล่าความยากลำบากของตนเองออกมาจนหมดเปลือก นี่ไม่เพียงแต่เป็นการแสดงความอ่อนแอ แต่ยังเป็นการแสดงความจริงใจของตนเองด้วย

ความดุดันบนใบหน้าของจ้าวเหิงค่อยๆ ลดทอนลง เขาเงียบไปครู่หนึ่ง

เหอจิ่งหมิงมองเขาอย่างตึงเครียด หัวใจเต้นระทึกจนแทบจะหลุดออกมาจากคอ