บทที่ 825 จงใจปล่อยข่าวลือ ล่อสองแคว้นเปิดศึก

ตู้อวิ๋นเซิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องประชุม รู้สึกเพียงว่าใต้ก้นราวกับมีเข็มทิ่มแทง

เขาไม่ได้หลับตานอนเลยตลอดทั้งคืน เสียงดังกึกก้องราวกับจังหวะหัวใจของสัตว์ยักษ์จากภูเขาด้านหลัง ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขาจนถึงตอนนี้

สิ่งที่ได้พบเห็นมาตลอดทาง ทำลายความหยิ่งยโสเฮือกสุดท้ายในฐานะทูตระดับสูงแห่งจี้โจวของเขาจนแหลกสลาย ตอนนี้ในหัวของเขามีแต่คำพูดอันเยือกเย็นของหลิวพ่อจวินก่อนออกเดินทางที่ว่า ถ้าซื้อไม่ได้ เจ้าก็ไม่ต้องมีชีวิตกลับมาแล้วล่ะ

ฝ่ามือของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ เสื้อผ้าบนแผ่นหลังก็ถูกเหงื่อเย็นเฉียบชโลมจนเปียกชุ่มไปตั้งนานแล้ว

ในขณะที่เขากำลังนั่งไม่ติดที่ จ้องพื้นจนแทบจะทะลุเป็นรูอยู่นั้น เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากหน้าประตู