บทที่ 826 ฆ่าคนต้องแทงใจดำ เหยี่ยนโจวขวัญผวา

เสี่ยวอู้อ้าปากค้าง มองดูถ้วยชาเย็นชืดบนโต๊ะที่ยังไม่ได้แตะต้อง สุดท้ายก็ยังไม่อาจข่มความสงสัยในใจลงไปได้

"อาจารย์ นั่นมัน... เงินตั้งหลายแสนตำลึง และยังมีม้าศึกอีกตั้งหลายพันตัวเลยนะครับ" น้ำเสียงของเสี่ยวอู่เต็มไปด้วยความเสียดาย "พวกเราจะ... ปฏิเสธไปแบบนี้จริงๆ หรือครับ?"

ของพวกนี้ สามารถนำไปแลกชุดเกราะใหม่ให้กองทัพเสวียนเจี่ยได้ตั้งกี่ชุด สามารถเพิ่มเตาหลอมให้ค่ายช่างฝีมือที่ภูเขาด้านหลังได้ตั้งกี่เตา ต้องมาทนดูตู้อวิ๋นเซิงนำคำพูดกลับไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้เลยแบบนี้ เสี่ยวอู่รู้สึกอึดอัดจนจุกอยู่ที่อก

จ้าวเหิงปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ลุกขึ้นยืน เดินไปเอามือไพล่หลังยืนอยู่ที่หน้าประตู

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงได้เอ่ยปาก น้ำเสียงราบเรียบยิ่งนัก