บทที่ 827 กลับมือเปล่า ซ่อนเร้นจิตสังหาร

ความโกรธแค้นและความหวาดกลัวอย่างรุนแรงจากการถูกปั่นหัวและถูกหักหลัง ทำลายสติสัมปชัญญะของเขาจนพังทลายลงในชั่วพริบตา

"จ้าวเหิง!" เหอจิ่งหมิงดวงตาแดงก่ำ เค้นชื่อนี้ออกมาจากไรฟัน ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ "เจ้ากล้าปั่นหัวข้างั้นรึ!"

เขาชักกระบี่ที่แขวนอยู่บนผนังออกมา ทำท่าราวกับจะพุ่งออกไปสู้ตายกับใครสักคน

ขุนพลที่คุกเข่าอยู่บนพื้นตกใจจนร่างสั่นเทา รีบเงยหน้าขึ้นและกล่าวเสริมอย่างร้อนรน "นายท่านโปรดระงับโทสะ! เรื่องนี้... เรื่องนี้ดูเหมือนจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลครับ!"

"มีอะไรไม่ชอบมาพากล!" เหอจิ่งหมิงถือกระบี่ ชี้ไปที่เขาแล้วตะคอก "คนก็เข้าไปแล้ว! หลิวพ่อจวินกำลังจะได้ระเบิดสะท้านฟ้าแล้ว! เหยี่ยนโจวต้องจบสิ้นแน่!"