บทที่ 842 มอบที่ดินขอเมล็ดพันธุ์ ของขวัญตอบแทนอันลึกลับ

ชุ่นจื่อกลืนน้ำลายลงคอ กระแอมไอเคลียร์ลำคอ แล้วกล่าวเสียงดังว่า "ประธานของพวกเราได้ยินมาว่า ช่วงนี้อาจารย์กำลังเผยแพร่เมล็ดพันธุ์เสบียงอาหารที่เรียกว่า ข้าวโพด ในเมืองชิงโจวและเมืองอวิ๋นโจว แต่พวกเศรษฐีหน้าโง่ในเมืองกลับตาบอดมองไม่เห็นค่า ถึงขั้นกล้าต่อต้านนโยบายอันดีงามของอาจารย์! พอประธานของพวกเราได้ยินเข้า ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเลยขอรับ!"

ชุ่นจื่อพูดไปพลาง ก็ทำไม้ทำมือประกอบท่าทางไปพลาง ราวกับว่าตอนนั้นหูหย่งฝูโกรธจนเต้นผางจริงๆ

"ประธานบอกว่า คนอื่นไม่เชื่ออาจารย์จ้าว แต่หอการค้าเมืองอวิ๋นโจวของพวกเราเชื่อ! หอการค้าของพวกเราไม่มีอะไรมากไปกว่าที่นาชั้นดีอีกหลายหมื่นหมู่นอกเมืองอวิ๋นโจว ประธานเอ่ยปากแล้วว่า ขอเพียงอาจารย์สั่งมาคำเดียว หอการค้ายินดีจะยกที่นาชั้นดีกว่าครึ่งหนึ่งที่มีชื่อครอบครองอยู่ให้ทั้งหมด จะไม่ปลูกข้าวสาลีแล้ว แต่จะเอามาปลูกข้าวโพดของอาจารย์ทั้งหมดเลยขอรับ!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เสี่ยวอู่ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ตาเป็นประกาย ทนไม่ไหวต้องเอ่ยปากแทรกขึ้นมา "ที่นาชั้นดีครึ่งหนึ่งเชียวหรือ? นั่นต้องปลูกข้าวโพดได้เยอะมากแน่ๆ! ประธานหูนี่ใจป้ำจริงๆ!"

แต่จ้าวเหิงกลับไม่พูดอะไร เพียงแค่มองชุ่นจื่ออย่างเงียบๆ ในดวงตาอันลึกล้ำประกายรอยยิ้มที่อธิบายไม่ถูกพาดผ่าน