บทที่ 852 ฉู่อ๋องส่งทูต หมายตาระเบิดเทพ

"ที่แท้ก็เป็นทูตจากจิงโจวนี่เอง" หัวหน้าหมู่น้ำเสียงราบเรียบ แต่มือยังไม่ละไปจากด้ามดาบ "แต่ว่า ค่ายชิงเฟิงของเรามีกฎ คณะทูตหรือกองคาราวานสินค้าจากภายนอก ห้ามเข้าใกล้เขานิวเอ่อร์โดยพลการ ในเมื่อทุกท่านมาเพื่อขอพบอาจารย์จ้าว เช่นนั้นก็โปรดรออยู่ที่นี่สักครู่ ข้าจะส่งคนเข้าเมืองไปรายงานท่านแม่ทัพของเรา ส่วนจะได้พบหรือไม่ และจะได้พบอย่างไรนั้น ต้องให้เบื้องบนเป็นคนตัดสินใจ"

หัวหน้าผู้คุ้มกันที่อยู่ด้านหลังชายชราโกรธจัด "บังอาจ! นายท่านของข้าคือ..."

"หุบปาก!" ชายชราหันขวับกลับไป ถลึงตาใส่หัวหน้าผู้คุ้มกันอย่างแรง หัวหน้าผู้คุ้มกันตกใจจนตัวสั่น รีบหุบปากฉับ

ชายชราหันกลับมา มองไปยังหัวหน้าหมู่อีกครั้ง รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในดวงตากลับมีแววมืดครึ้มที่ยากจะสังเกตเห็นวาบผ่าน "พี่ทหารพูดถูกแล้ว เป็นแขกก็ต้องทำตามที่เจ้าบ้านสะดวก เช่นนั้นชายชราผู้นี้จะรอฟังข่าวดีอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน"

หัวหน้าหมู่พยักหน้า กวักมือเรียกทหารที่วิ่งเร็วมาคนหนึ่ง กระซิบสั่งการไปสองสามประโยค ทหารนายนั้นพลิกตัวขึ้นหลังม้า แล้วควบทะยานมุ่งหน้าไปยังเมืองชิงโจวอย่างรวดเร็ว