บทที่ 854 ท่านหญิงโฉมงาม กลายเป็นหมากต่อรอง

ซ่งเหลียนพาคณะเดินทางเข้าสู่เมืองชิงโจว เนื่องจากท้องฟ้ามืดมิดแล้ว จึงมองไม่เห็นสภาพที่แท้จริงของเมืองชิงโจว เพียงแต่ได้กลิ่นฉุนเตะจมูกกลิ่นหนึ่ง นั่นคือกลิ่นของชาวบ้านในเมืองที่กำลังเผาถ่านหินรังผึ้ง เพียงแต่พวกเขาทั้งหมดล้วนไม่รู้จัก

หนึ่งเค่อต่อมา ในที่สุดขบวนรถก็มาหยุดอยู่หน้าประตูโรงเตี๊ยมฝูไหลทางตะวันออกของเมือง หลงจู๊ของโรงเตี๊ยมได้รับคำสั่งจากเกิ่งคุนล่วงหน้าแล้ว ในยามนี้กำลังพาลูกจ้างสองสามคน ถือโคมไฟยืนรอต้อนรับแขกอยู่หน้าประตู

"นายท่านทุกท่าน เชิญด้านในขอรับ ท่านแม่ทัพเกิ่งสั่งการไว้แล้ว เรือนแยกที่ลานด้านหลังได้จัดเตรียมไว้ให้ทุกท่านแล้ว สงบเงียบเป็นอย่างยิ่งขอรับ" หลงจู๊เป็นชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าปี เมื่อเห็นว่าคืนนี้มีคนมาพักมากมายขนาดนี้ บนใบหน้าก็ประดับด้วยรอยยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่

ซ่งเหลียนลงจากรถม้า กวาดสายตามองหลงจู๊แวบหนึ่ง แล้วพยักหน้าเล็กน้อย "รบกวนหลงจู๊แล้ว"

สาวใช้เสี่ยวชุ่ยประคองสตรีลึกลับที่สวมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกและหมวกปีกกว้างคลุมหน้า เดินลงมาจากรถม้าคันหลัง คณะเดินทางเดินตามหลงจู๊ผ่านโถงใหญ่ มาถึงลานเรือนด้านหลัง