บทที่ 862 หยั่งเชิงพื้นที่นา ตะลึงลานเยือนค่าย

หลี่เวยมองตามสายตาของซ่งเหลียนไป บนคันนาปรากฏร่างชาวนาชราสองสามคนกำลังถางหญ้าอย่างระมัดระวังอยู่จริงๆ เขาแค่นเสียงหัวเราะเย็นชาในใจ จิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ เห็นได้ชัดว่ามองออกถึงความผิดปกติของข้าวโพด เลยอยากจะไปหลอกถามข้อมูลล่ะสิ

"กว่าจะถึงค่ายชิงเฟิงก็ยังอีกตั้งหลายสิบลี้ การที่อาจารย์จ้าวยอมให้พวกเจ้าเข้าพบ ก็ถือเป็นความเมตตาอันใหญ่หลวงแล้ว" หลี่เวยกำแส้ม้าไว้แน่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เจ้าอย่ามาเล่นลูกไม้ให้มันมากนักจะดีกว่า"

"แม่ทัพโปรดวางใจ แค่สองประโยค ถามเสร็จก็จะรีบไปทันที" ซ่งเหลียนประสานมืออีกครั้ง แสดงท่าทีอ่อนน้อมอย่างที่สุด

หลี่เวยจ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้ขัดขวางอีก เพียงแต่พยักพเยิดหน้าให้ทหารเสวียนเจี่ยสองนายที่อยู่ด้านหลัง ทหารทั้งสองนายก็พลิกตัวลงจากหลังม้าทันที มือวางอยู่บนด้ามดาบที่เอว เดินตามหลังซ่งเหลียนไปอย่างเงียบเชียบและไร้ความรู้สึก

ซ่งเหลียนลงจากรถม้า เหยียบย่ำดินที่อ่อนนุ่ม เดินโซซัดโซเซไปตามคันนา