ตอนที่ 877 ถลำลึกแดนมรณะ ฝีดาษอุบัติ

จ้าวเหิงลงมือด้วยตนเอง ช่วยเฉียนปู้โซวสวมหน้ากากให้เข้าที่ ผูกสายรัดด้านหลังศีรษะจนแน่นหนา ทั้งยังช่วยบีบปิดช่องว่างตรงสันจมูก เพื่อให้แน่ใจว่าแนบสนิทไร้รอยต่อ

เมื่อมองเฉียนปู้โซวที่เหลือโผล่มาเพียงดวงตาคู่เดียว จ้าวเหิงก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหยิบอีกชิ้นมาสวมให้ตัวเองอย่างคล่องแคล่ว

จ้าวเหิงยัดขวดกระเบื้องที่บรรจุสุรากลั่นความเข้มข้นสูงไว้ในอกเสื้อ แล้วตรวจดูหน้ากากผ้าป่านบนใบหน้าของตนเองและเฉียนปู้โซวอย่างละเอียดอีกรอบ เมื่อแน่ใจว่าขอบผ้าแนบสนิทดีแล้ว จึงพยักหน้าให้ต้านไถหมิงเลี่ย

"พี่ใหญ่ หาพี่น้องที่ส่งข้าวเข้าไปข้างในทุกวันมานำทางสักคน ส่วนคนอื่นถอยไป" น้ำเสียงของจ้าวเหิงที่ลอดผ่านหน้ากากออกมาฟังดูอู้อี้ไปบ้าง ทว่าแฝงความเด็ดขาดหนักแน่นมิอาจปฏิเสธ

ต้านไถหมิงเลี่ยพยักหน้ารับแล้วโบกมือไปทางที่ไกลออกไป พลทหารหนุ่มรูปร่างค่อนข้างผอมเกร็ง สวมเกราะหนังซอมซ่อคนหนึ่งจึงก้าวเข้ามา ในมือเขาถือถังไม้ใบเขื่องสองใบ ด้านในอัดแน่นด้วยข้าวกล้องกับกับข้าวต้มเปื่อยเละสองสามอย่าง ทว่ามือที่หิ้วถังไม้นั้นกลับสั่นระริกอย่างไม่อาจควบคุม