ตอนที่ 878 หมอผีแนะฆ่าทิ้ง, ตามหาวัวช่วยคน

ฝ่ามือของจ้าวเหิงผุดเหงื่อเย็นเยียบขึ้นมาในพริบตา ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดพวกเป่ยตี๋ถึงปล่อยให้ผู้ลี้ภัยเหล่านี้เข้าด่านมา พวกมันกำลังใช้อาวุธเชื้อโรค! ในยุคโบราณที่ขาดแคลนทั้งหมอและยานี้ หากไข้ทรพิษระบาดขึ้นมาในด่านหูเหลาที่มีผู้คนหลายหมื่นคนจริง ๆ พวกเป่ยตี๋ไม่ต้องเปลืองกำลังทหารแม้แต่นายเดียว คนในด่านนี้ก็ต้องตายกันหมดสิ้น!

"ท่านอาจารย์...ท่านหมอ...ช่วยชีวิตด้วย..." ทหารป่วยคนที่ถูกเปิดผ้าห่มออกยื่นมืออันอ่อนแรง หวังจะคว้าชายเสื้อของเฉียนปู้โซวเอาไว้

เฉียนปู้โซวถอยหนีตามสัญชาตญาณ ต่อให้วิชาแพทย์ของเขาสูงส่งเพียงใด เขาก็รู้ดีว่าโรคร้ายแรงที่บันทึกไว้ในตำราโบราณเช่นนี้ไม่มีทางรักษาได้เลย

ทว่าจ้าวเหิงกลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยื่นมือไปกุมมืออันร้อนผ่าวของทหารป่วยคนนั้นไว้

"อย่ากลัว" น้ำเสียงของจ้าวเหิงสุขุมนิ่งสงบอย่างยิ่ง ดังก้องไปทั่วทั้งห้องที่ว่างเปล่า "พวกเจ้าไม่ตายหรอก"