ตอนที่ 900 สองหมาป่าฟาดฟัน กระจกวิเศษมอบแด่ภรรยา

ในสายตาของท่านมหาเสนาบดีผู้มีอำนาจล้นฟ้าผู้นี้ ประชาราษฎร์ใด ดินแดนผืนใด ล้วนเป็นเพียงเบี้ยเดิมพันในการก้าวขึ้นสู่บัลลังก์มังกรของเขาทั้งสิ้น

"ขอเพียงพ่อสามารถขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้ได้อย่างราบรื่น กุมใต้หล้าแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋ไว้ในกำมือ มณฑลทางเหนือไม่กี่มณฑลนั้น ยกให้พวกเป่ยตี๋ไปแล้วจะเป็นไรมี" เว่ยอู๋หยายิ้มเยาะพลางกล่าว "อย่างมากก็รอให้พวกเรานั่งบัลลังก์มั่นคง ปลีกมือได้เมื่อใด ค่อยไปสะสางบัญชีกับพวกต๋าจื่อเหล่านั้น ตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือการคุมสถานการณ์ทางใต้ให้มั่น รวบรวมสี่เทพอสูรให้ครบ!"

เว่ยอู๋หยาตบไหล่เว่ยจื่ออั๋ง กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังลึกซึ้งว่า "จื่ออั๋ง คนทำการใหญ่ พึงระวังอย่าได้มีใจเมตตาเยี่ยงสตรี ขอเพียงได้นั่งบนเก้าอี้ตัวนั้น ใต้หล้านี้จะล้มตายสักกี่คน จะเสียแผ่นดินไปกี่ส่วน ล้วนไม่สำคัญ เจ้าจำไว้หรือไม่"

เว่ยจื่ออั๋งมองดวงตาอันเย็นชาไร้ความรู้สึกของบิดา แล้วมองมังกรเขียวแก้วสีที่เปล่งประกายเจิดจ้าบนโต๊ะ ความกังวลใจเพียงเศษเสี้ยวในอกก็พลันถูกความทะเยอทะยานอันไร้ขอบเขตกลืนกินจนหมดสิ้น

เขาก้มศีรษะลงฉับพลัน ในดวงตาวาบผ่านประกายเหี้ยมเกรียมอำมหิตที่ถอดแบบมาจากเว่ยอู๋หยาไม่ผิดเพี้ยน