ตอนที่ 902 เมืองร้างโรคระบาด, เชิญเจ้าลงไห

จางหย่วนทนไม่ไหวอีกต่อไป ยื่นมือออกไปแย่งมาตรงๆ

"แย่งอะไรกัน! ทำพังขึ้นมาเจ้ามีปัญญาชดใช้หรือ นี่เป็นของวิเศษที่ท่านเพิ่งนำมานะ!" อู๋กังเห็นเข้าก็ไม่ยอมแพ้ โผเข้าไปแย่งด้วยเช่นกัน

ชายฉกรรจ์สองคนที่ฆ่าคนในสนามรบได้โดยไม่กะพริบตา ในยามนี้กลับแทบจะวางมวยกันบนกำแพงเมืองเพียงเพื่อแย่งกระบอกทองเหลืองอันเดียว

"พอแล้ว ไม่ต้องแย่งกัน" จ้าวเหิงโบกมืออย่างจนใจ "คราวนี้ข้านำมาด้วยสิบอัน ประเดี๋ยวจะให้พวกเจ้ากับโฮ่วตัวผอมคนละอัน"

พลันที่สิ้นคำพูด อู๋กังกับจางหย่วนก็ชะงักมือทันที ดวงตาเบิกกว้างเป็นประกายเจิดจ้าราวกับโคมไฟ