ตอนที่ 903 ต่างคนต่างคิด แส่หาที่ตาย

บทที่ 903 ต่างคนต่างคิด แส่หาที่ตาย เยลวี่ฉาเกอที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายขมวดคิ้วแน่น สีหน้ามืดมนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้ เขาจ้องเขม็งไปที่หัวหน้ากองกำลังสอดแนมผู้นั้นพลางซักไซ้ "เจ้าเห็นศพพวกเขาด้วยตาตัวเองแล้วรึ เจ้าเข้าไปดูในด่านแล้วรึไง เพียงแค่อาศัยค

หัวหน้ากองสอดแนมถูกเยลวี่ฉาเกอจ้องจนตัวสั่นเทิ้ม ตอบตะกุกตะกักว่า "ระ...เรียนองค์ชายสาม ผู้น้อยมิกล้าเข้าใกล้เกินไป โรคระบาดนั่นมันติดต่อได้..."

"เหลวไหลสิ้นดี!" เยลวี่ฉาเกอตบโต๊ะดังปังแล้วลุกพรวดขึ้นมา "ต้าอวี๋มีคำกล่าวว่า การศึกไม่หน่ายกลอุบาย! จ้าวเหิงผู้นั้นเจ้าเล่ห์เพียงใด ที่ด่านหูเหลาสามารถใช้อาวุธอย่างพระโพธิสัตว์เหล็กกับอัสนีสะเทือนฟ้าตีพวกเราจนพ่ายแพ้ยับเยิน คนพรรค์นั้นจะล้มลงง่ายๆ ได้อย่างไร!"

เยลวี่ฉาเกอหันไปมองเยลวี่ปาตูแล้วรีบเกลี้ยกล่อมด้วยความร้อนรน "พี่ใหญ่ ด่านหูเหลาง่ายต่อการตั้งรับยากจะเข้าตี ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่แน่ชัด จะด่วนยกทัพไปไม่ได้เด็ดขาด หากนี่เป็นกับดัก ม้าศึกเหล็กนับแสนของพวกเราบุกเข้าไป สิ่งที่จะต้องเผชิญหน้าก็คืออาวุธดินปืนอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นนะ!"

"พอได้แล้ว!"