ตอนที่ 904 กองทัพลำพองออกศึก มองไกลสู่เมืองมรณะ

ตอนที่ 904 กองทัพลำพองออกศึก มองไกลสู่เมืองมรณะ พอกลับมาถึงกระโจมของตนเอง เยลวี่ฉาเกอก็เรียกขุนพลรองคนสนิทเข้ามาพบทันที

"ไป แจ้งคนห้าพันนายของพวกเรา" เยลวี่ฉาเกอกดเสียงต่ำ แววตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ดั่งสุนัขจิ้งจอก "อีกสองวันทัพใหญ่จะเคลื่อนพล บอกให้พวกพี่น้องทำอะไรชักช้าเข้าไว้ พอไปถึงด่านหูเหลา ให้ทุกคนรั้งท้ายคุมเชิงอยู่ข้างหลัง ไม่ว่าข้างหน้าจะสู้กันยับเยินแค่ไหน หากไม่มีคำสั่งตายตัวจากข้า ใครก็ห้ามพุ่งไปข้างหน้าเด็ดขาด!"

ขุนพลรองชะงักไปครู่หนึ่ง เอ่ยถามอย่างกังขา "องค์ชายสาม องค์ชายใหญ่บอกว่าด่านหูเหลากลายเป็นเมืองมรณะไปแล้วมิใช่หรือขอรับ? หากพวกเราไม่บุกไปข้างหน้า พอตีเมืองแตกได้ พวกผู้หญิงกับเงินทองของมีค่าของพวกต้าอวี๋ มิต้องตกเป็นของค่ายหน้าแย่งชิงไปหมดหรือขอรับ!"

"ไอ้โง่!" เยลวี่ฉาเกอเตะเข้าที่หน้าแข้งของขุนพลรองทีหนึ่ง พลางสบถด่าเสียงเบา "หากจ้าวเหิงมันตายง่ายปานนั้น มันคงไม่ได้ชื่อว่าจ้าวเหิงหรอก ทั่วป๋าเหย่ตายอย่างไรลืมไปแล้วหรือ? คิดจะไปแย่งชิง? มึงรู้ได้อย่างไรวะว่าในด่านหูเหลานั่นมีเงินทอง หรือว่ามีอัสนีเทพคอยปลิดชีพอยู่กันแน่! จำคำข้าไว้ สั่งให้พี่น้องให้อาหารม้าศึกให้อิ่มท้อง เตรียมพร้อมเผ่นตามข้าได้ทุกเมื่อ! ใครหน้าไหนกล้าโลภความดีความชอบจนวู่วามบุกเตลิด ข้าจะตัดหัวมันก่อน!"

"ขอรับ!" เมื่อเห็นเยลวี่ฉาเกอเดือดดาลขึ้นมาจริง ๆ ขุนพลรองก็หดคอด้วยความหวาดกลัว รีบถอยออกไปทันที