ตอนที่ 949 ชี้โพรงสายลับ สุขล้นลืมคืนรัง

ภายในห้องโถงหารือยามนี้ บรรยากาศชวนให้อึดอัดอยู่บ้างจริงๆ

เฉินซานหยวนนั่งนิ่งเป็นท่อนไม้อยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ ยกถ้วยชาในมือขึ้นแล้ววางลง วางลงแล้วยกขึ้นมาใหม่ จนปัญญาไม่รู้จะเอ่ยสิ่งใดกับจิ้งจอกเฒ่าหน้าเปื้อนยิ้มที่อยู่ตรงข้ามดี ส่วนซ่งเหลียนกลับสงบนิ่งผ่อนคลาย จิบชาอวิ๋นอู้ของขึ้นชื่อแห่งค่ายชิงเฟิงเป็นระยะ นานๆ ครั้งก็เอ่ยปากสนทนาตามมารยาทแบบไม่สลักสำคัญอะไรขึ้นมาสักสองสามประโยค

"ใต้เท้าซ่งรอนานแล้ว!"

เสียงหัวเราะกังวานเปี่ยมพลังสายหนึ่งดังแว่วมาจากนอกประตู ทลายความกระอักกระอ่วนภายในโถงลงในพริบตา

เฉินซานหยวนราวกับได้รับอภัยโทษ เด้งตัวผึงขึ้นจากเก้าอี้ทันที พร้อมกับลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก