ตอนที่ 954 อัสนีเทพขวัญผวา, ยลโฉมปืนใหญ่ยักษ์

จ้าวเหิงชี้ไปรอบๆ "ชั่วพริบตาที่เกิดการระเบิด เศษเหล็กแหลมคมกับลูกปรายนับร้อยชิ้นเช่นนี้ จะพุ่งกระจายไปทั่วทุกทิศทางอย่างไร้ความปรานี อย่าว่าแต่พวกเป่ยตี๋ที่สวมเกราะหนังเลย ต่อให้เป็นกองทหารเกราะหนักต้าอวี๋ที่สวมเกราะเหล็กกล้า หากอยู่ในรัศมีหนึ่งถึงสองจั้งนี้ ก็ไม่ตายก็พิการ ป้องกันไม่ได้เลย ไม่มีทางกันได้เด็ดขาด"

ซ่งเหลียนก้มมองเศษเหล็กริมขอบคมกริบที่มีรอยไหม้เกรียมตรงแทบเท้า แล้วมองต้นไม้ใหญ่สองต้นที่ถูกฟันจนขาดครึ่งท่อนอย่างน่าอนาถ

เขาลองจินตนาการดู หากสิ่งนี้อยู่ในสนามรบ อยู่ท่ามกลางค่ายกลทหารอันแออัด หากมีใครโยนก้อนเหล็กธรรมดาๆ ก้อนนี้เข้าไปในกลุ่มคน...

ซ่งเหลียนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้านขึ้นมา เย็นวาบไปทั้งแผ่นหลังจนเหงื่อกาฬผุดพราย นี่มันไม่ใช่อาวุธแล้ว แต่มันคือเคียวเกี่ยวหญ้า คือยมทูตทวงวิญญาณชัดๆ! มิน่าเล่าเหอจิ่งหมิงถึงอาศัยของพรรค์นี้เพียงพันชิ้นก็ตีจนหลิวพั่วจวินเงยหัวไม่ขึ้น มิน่าเล่ากองทัพนับสิบหมื่นของเยลวี่ปาตูถึงได้พ่ายแพ้ยับเยินจนต้องทิ้งเกราะหนีตายอยู่หน้าด่านหูเหลา

เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังอำนาจอันเด็ดขาดเช่นนี้ ไม่ว่าค่ายกลใด หรือความกล้าหาญอันใด ล้วนเป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ!