ตอนที่ 979 นาดีสิ้นผล กังหันสะท้านหล้า

บทที่ 979 นาดีสิ้นผล กังหันสะท้านหล้า โม่เจิ้งชิงได้ยินคำนี้ ขอบตาก็พลันแดงเรื่อขึ้นมา

เขาถอนหายใจยาว กดเสียงลงต่ำ แฝงไว้ด้วยความซาบซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง "ท่านอาจารย์ ผู้เฒ่ารู้ว่าท่านเห็นใจพวกเราคนมีฝีมือช่าง แต่ว่า... ชีวิตของผู้เฒ่า รวมทั้งชีวิตของเสี่ยวเป่าหลานชายข้า ล้วนเป็นค่ายชิงเฟิงที่มอบให้ทั้งสิ้น"

น้ำเสียงของโม่เจิ้งชิงสั่นเครือเล็กน้อย "หากไม่ได้ท่านรับไว้ สองปู่หลานเราคงอดตายกลายเป็นโครงกระดูกอยู่ข้างทางลี้ภัยไปนานแล้ว ตอนนี้ค่ายชิงเฟิงของเราตีชิงด่านเยี่ยนอวิ๋นมาได้ นี่เป็นเรื่องน่ายินดีและน่าภาคภูมิใจเพียงใด! ชั่วชีวิตนี้ผู้เฒ่าไม่เคยจับดาบทวน ไปรบพุ่งในสนามรบไม่ได้ ก็แค่อยากอาศัยสองมือนี้ไปช่วยก่ออิฐให้ค่ายสักสองสามก้อน ผู้เฒ่า... ไม่อยากเป็นคนไร้ประโยชน์ที่เอาแต่นั่งกินนอนกินขอรับ!"

เมื่อเห็นชายชราผู้ดื้อรั้นทว่าเปี่ยมล้นด้วยความกตัญญูตรงหน้า จ้าวเหิงก็บังเกิดความสะเทือนใจขึ้นในอกเช่นกัน

ในกลียุคเช่นนี้ สิ่งที่หาได้ยากที่สุดก็คือความจริงใจที่คิดตอบแทนบุญคุณเช่นนี้เอง