ตอนที่ 994 คิดหลอมศัสตราเทพ พึงเชิดชูช่างร้อยแขนง

จ้าวเหิงไม่ได้ทำการค้าอาวุธ แต่จ้าวเหิงกำลังวางยาพิษเรื้อรังลงในแดนใต้ ปืนใหญ่ยิ่งใช้ดีเพียงใด กองทัพฉู่ก็ยิ่งต้องพึ่งพามันมากขึ้นเท่านั้น และยิ่งพึ่งพา การควบคุมของเขาหนิวเอ่อร์ที่มีต่อจิงโจวก็ยิ่งหยั่งรากลึก ท้ายที่สุด ความเป็นความตายของกองทัพสามแสนนายแห่งจวนอ๋องฉู่ ย่อมขึ้นอยู่กับความคิดเพียงแวบเดียวของจ้าวเหิง

ท่ามกลางความเงียบงันจนน่าอึดอัดและไร้หนทางแก้ไขของทุกคน ขุนนางฝ่ายบุ๋นวัยกลางคนในชุดยาวผ้าฝ้ายสีเขียวที่ยืนอยู่กลางแถวพลันก้าวเท้าออกมาอย่างเชื่องช้า

คนผู้นี้อายุราวสี่สิบเศษ ใบหน้าซูบตอบ ใต้คางไว้เคราสั้นสามปอย เบ้าตาลึก บ่งบอกถึงกลิ่นอายบัณฑิตที่ก้มหน้าอยู่กับม้วนเอกสารมาหลายปี ในหมู่ที่ปรึกษาของจวนอ๋องฉู่เขาไม่ได้โดดเด่นนัก วันธรรมดามีหน้าที่ดูแลการตรวจสอบบัญชีคลังอาวุธและเสบียงเบี้ยหวัด มีนามว่าเฉินเหวินชิง

เฉินเหวินชิงจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วค้อมกายคำนับเซี่ยงเทียนเซียวอย่างนอบน้อม เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบและมั่นคง "ท่านอ๋อง ข้าน้อยมีคำพูดหนึ่ง ไม่ทราบว่าสมควรกล่าวหรือไม่"

เซี่ยงเทียนเซียวเหลือบเปลือกตาขึ้น ปรายตามองเขาแวบหนึ่งอย่างเฉยชา "ท่านอาจารย์เฉิน มีสิ่งใดก็ว่ามาเถิด"