ตอนที่ 100 หนึ่งร้อยล้าน คุณกล้าลงทุนแทนผมไหม

ภายในห้องประชุมเงียบสงัด

ทางฝั่งชวนสิงมี

กู้ชวน

เฉิงเซียว

เหอชิง

เจี่ยงเหยียน

ตัวถังไห่ซานไม่ได้มาด้วยตัวเอง

มีเฉินฉี่เหวิน ผู้ดูแลแฟมิลีออฟฟิศที่นำทีมกฎหมายและผู้จัดการฝ่ายการลงทุนเข้าร่วมประชุม

เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องปกติมาก

การจัดสรรเงินทุนระดับหนึ่งร้อยล้าน ไม่มีทางที่ประธานกรรมการจะพูดแค่ประโยคเดียวว่า "ผมชอบคนหนุ่มคนนี้" แล้วโอนเงินเข้ามาทันที

ความร่วมมือทางธุรกิจที่แท้จริง ท้ายที่สุดแล้วล้วนต้องระบุไว้ในสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร

เฉินฉี่เหวินเลื่อนหนังสือแสดงเจตจำนงมาไว้ตรงกลางโต๊ะ

"บอสกู้ครับ"

"เมื่อคืนบอสถังน่าจะคุยกับคุณไปบ้างแล้ว"

"คุยแล้วครับ"

"วันนี้เรามาคุยรายละเอียดรอบแรกอย่างเป็นทางการกันก่อน"

"ได้ครับ"

เหอชิงเปิดดูรายการหัวข้อที่เตรียมมา

ข้อแรก

ลักษณะของเงินทุน

เงินหนึ่งร้อยล้านก้อนนี้มาจากแฟมิลีออฟฟิศส่วนตัวของถังไห่ซาน

ไม่ใช่ในนามนิติบุคคลจดทะเบียนของไห่ชวน จิงกง และไม่ใช่เงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินงานของกลุ่มบริษัท

ข้อสอง

กรอบระยะเวลาที่คาดหวัง

ข้อเสนอของเฉินฉี่เหวินคือระยะเวลาแปดปี

แบ่งเป็นระยะเวลาลงทุนสี่ปี

และระยะเวลาถอนทุนสี่ปี

สามารถกำหนดเงื่อนไขขยายเวลาได้ตามสถานการณ์จริงของโครงการ

ข้อที่สาม

การจัดสรรผลประโยชน์

โครงสร้างกองทุนตามกลไกตลาดทั่วไป

ค่าธรรมเนียมการบริหารจัดการ

แครี่

ผลตอบแทนบุริมสิทธิ

ทั้งหมดนี้สามารถเจรจากันได้

ข้อที่สี่

ขอบเขตสิทธิของแอลพี

ทางตระกูลถังต้องการเพียงสิทธิในการรับทราบข้อมูลตามรอบระยะเวลา และสิทธิรับรู้เรื่องสำคัญด้านการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เท่านั้น

โดยจะไม่เข้าไปแทรกแซงการตัดสินใจลงทุนในแต่ละโครงการโดยตรง

กู้ชวนได้ยินถึงตรงนี้ก็พยักหน้ารับ

"ข้อนี้สำคัญมากครับ"

เฉินฉี่เหวินยิ้มพลางกล่าวว่า "บอสถังเข้าใจเรื่องนี้ดีครับ"

"เมื่อวานพอกลับไป เขาก็พูดทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่งโดยเฉพาะ"

"ในเมื่อมอบเงินให้ชวนสิงแล้ว ก็ต้องปล่อยให้ชวนสิงเลือกโครงการเอง"

"ถ้าไห่ชวนมีทรัพยากรทางอุตสาหกรรมที่เหมาะสมก็พร้อมจะช่วยสนับสนุน"

"แต่ถ้าไม่มี ก็จะไม่เข้าไปก้าวก่ายให้วุ่นวาย"

เฉิงเซียวเหลือบมองกู้ชวนแวบหนึ่ง

แอลพีแบบนี้ ทำงานด้วยแล้วสบายใจจริง ๆ

มีเงิน

เข้าใจในอุตสาหกรรม

แถมยังไม่คิดจะคอยชี้นิ้วสั่งการจีพีทุกวี่วันให้เอาเงินไปลงทุนกับพรรคพวกตัวเอง

ยิ่งคุยรายละเอียดเงื่อนไขลึกลงไป ทีมงานของชวนสิงก็ยิ่งจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ

เงินหนึ่งร้อยล้านฟังดูน่าตื่นเต้นมาก

แต่เมื่อรับเข้ามาจริง ๆ มันคือความรับผิดชอบที่ต้องแบกรับไว้นานถึงแปดปีหรืออาจจะนานกว่านั้น

เจี่ยงเหยียนเอ่ยถามขึ้นว่า

"ถ้ากองทุนระยะแรกของชวนสิงไม่สามารถทำได้ตามเป้าความคืบหน้าภายในกรอบเวลาลงทุน ทางแอลพีจะบีบบังคับเร่งรัดไหมคะ"

"ไม่มีครับ"

เฉินฉี่เหวินตอบ "พวกเราให้ความสำคัญกับคุณภาพมากกว่า"

"แต่แน่นอนว่า ในเอกสารสัญญากองทุนก็จำเป็นต้องกำหนดกลไกที่สมเหตุสมผลเอาไว้ด้วย"

เหอชิงถามต่อทันที

"การเรียกชำระเงินลงทุนจะเป็นการโอนเข้ามาทีเดียว หรือเรียกเก็บเป็นรายโครงการคะ"

"เรียกตามมาตรฐานแคปิตอลคอลครับ"

"ช่วงแรกโอนเข้ามาก่อนส่วนหนึ่งได้"

"ส่วนที่เหลือค่อยเป็นไปตามแผนงานของกองทุน"

"ได้ค่ะ"

ทั้งสองฝ่ายเจรจาลากยาวไปจนถึงช่วงเที่ยง

ตั้งแต่ต้นจนจบ กู้ชวนไม่ได้เอ่ยปากถามเลยสักคำว่า

จะโอนเงินหนึ่งร้อยล้านเข้ามาได้เมื่อไหร่

สิ่งที่เขาใส่ใจมากกว่าคือ

หลังจากเงินก้อนนี้เข้ามาแล้วมีข้อผูกมัดอะไรบ้าง

ชวนสิงต้องร่วมลงทุนตามสัดส่วนเท่าไหร่

และกองทุนสามารถเลือกลงทุนในระยะไหนได้บ้าง

จะควบคุมสัดส่วนการลงทุนในแต่ละโครงการอย่างไร

เมื่อมีแอลพีจากภายนอกเข้ามา จะหลีกเลี่ยงปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อนระหว่างเงินทุนเดิมของบริษัทกับเงินกองทุนได้อย่างไร

นี่ต่างหากคือจุดที่ยุ่งยากอย่างแท้จริง

ยกตัวอย่างเช่นมีโครงการหนึ่ง

เงินทุนของชวนสิงเองก็อยากลง

ทางกองทุนก็ลงทุนได้เช่นกัน

แต่วงเงินมีจำกัดเพียง 20 ล้านหยวน

แล้วสรุปว่าใครจะได้ไป

หากจัดการได้ไม่ดี ย่อมเกิดปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อนขึ้นตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

เจี่ยงเหยียนลิสต์คำถามเหล่านี้เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว

"หลังจากนี้จำเป็นต้องกำหนดกลไกการจัดสรรโครงการให้ชัดเจนค่ะ"

"เมื่อจัดตั้งกองทุนใหม่แล้ว โครงการที่เข้าเกณฑ์ตามกลยุทธ์ของกองทุน โดยหลักการจะต้องเข้าสู่กระบวนการจัดสรรส่วนกลางก่อน"

"ถ้าเงินทุนของชวนสิงต้องการร่วมลงทุนด้วย ก็ดำเนินการตามระเบียบได้เลยค่ะ"

เฉิงเซียวพยักหน้าเห็นด้วย

"ไม่อย่างนั้นต่อไปพวกแอลพีภายนอกจะมองว่า โครงการดี ๆ ถูกกั๊กไว้ให้เงินส่วนตัวของเจ้านายหมด"

พอฟังจบ เฉินฉี่เหวินก็ยิ่งยอมรับในตัวพวกเขามากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"เรื่องนี้พวกเราเองก็ให้ความสำคัญเหมือนกันครับ"

"บอสกู้คิดเผื่อไว้ล่วงหน้าแบบนี้ดีที่สุดแล้วครับ"

กู้ชวนยิ้มพลางตอบว่า "ในเมื่อรับเงินคนอื่นมาแล้ว กฎเกณฑ์ก็ยิ่งต้องรัดกุมขึ้นเป็นธรรมดาครับ"

มื้อเที่ยงพวกเขากินกันที่บริษัท

ไม่ได้ออกไปข้างนอก

พอถึงช่วงบ่ายก็เริ่มคุยต่อเรื่องสัดส่วนการร่วมลงทุนของทางชวนสิงเอง

เฉินฉี่เหวินเป็นฝ่ายเปิดปากถามขึ้นก่อน

"ความหมายของบอสถังคือ ชวนสิงจะต้องลงเงินจริงในกองทุนนี้ด้วย"

"นี่เป็นหนึ่งในเงื่อนไขหลักที่ทำให้พวกเราตัดสินใจร่วมมือกันครับ"

กู้ชวนพยักหน้ารับ

"ก็สมเหตุสมผลดีครับ"

"แล้วเบื้องต้นพวกคุณคาดหวังไว้เท่าไหร่ครับ"

"อย่างน้อย 10% ของขนาดกองทุนครับ"

คนอื่น ๆ ในห้องประชุมไม่มีใครแสดงท่าทีตกใจ

สัดส่วนระดับนี้ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ชวนสิงพอรับไหว

แต่กู้ชวนกลับเอ่ยถามต่อ

"แล้วถ้าเฟสแรกตั้งไว้ที่สองร้อยล้านล่ะครับ"

เฉินฉี่เหวินหันไปมองเขา

"บอสกู้คิดจะตั้งไว้ที่สองร้อยล้านเลยเหรอครับ"

"แค่สมมติน่ะครับ"

"ถ้าอย่างนั้นชวนสิงก็ต้องลงขันอย่างน้อยยี่สิบล้านครับ"

กู้ชวนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง

"ลงมากกว่านั้นก็ได้ครับ"

แววตาของเฉินฉี่เหวินไหววูบไปเล็กน้อย

"เท่าไหร่ครับ"

"ลองคำนวณจากตัวเลขสามสิบล้านดูก่อนครับ"

ห้องประชุมพลันเงียบกริบไปชั่วขณะ

ตระกูลถังหนึ่งร้อยล้าน

ชวนสิงลงเองอีกสามสิบล้าน

หากเป้าหมายรวมของกองทุนคือสองร้อยล้าน

สัดส่วนร่วมลงทุนของ GP ก็จะแตะถึง 15%

นับว่าสูงมากแล้ว

สัดส่วนระดับนี้ช่วยสร้างความมั่นใจให้ LP ได้มากทีเดียว

เพราะเท่ากับว่ากู้ชวนได้ลงเรือลำเดียวกับผู้ร่วมลงทุนทุกคนอย่างแท้จริง

หากโครงการขาดทุน

เงินของเขาก็สูญไปด้วยเหมือนกัน

เฉินฉี่เหวินเหลือบมองผู้จัดการฝ่ายการลงทุนข้างกาย

อีกฝ่ายพยักหน้าตอบรับอย่างชัดเจน

"เงื่อนไขนี้บอสถังน่าจะพอใจครับ"

"อย่าเพิ่งรีบพอใจไปเลยครับ"

กู้ชวนยิ้ม "กองทุนยังไม่ได้เคาะยอดที่สองร้อยล้านเลยครับ"

เฉินฉี่เหวินหัวเราะตาม

"บอสกู้ยังคงชอบถ่อมตัวเสมอเลยนะครับ"

กู้ชวน "..."

ทำไมพอมาถึงสำนักงานครอบครัว ชื่อเสียงแบบนี้ถึงยังตามมาหลอกหลอนเขาอีกเนี่ย

สี่โมงเย็น

การเจรจารอบแรกสิ้นสุดลง

ส่วนแผนการจัดตั้งกองทุนจริง ๆ ยังต้องรอให้คนในชวนสิงคำนวณรายละเอียดให้รอบคอบเสียก่อน

เฉินฉี่เหวินเก็บเอกสารจนเรียบร้อย

ก่อนจะเดินออกไป เขาชะงักไปเล็กน้อย

"บอสกู้ครับ"

"บอสถังฝากคำพูดมาประโยคหนึ่งครับ"

"อะไรเหรอครับ"

"เขาบอกว่า"

เฉินฉี่เหวินมองกู้ชวนพลางยิ้มบางๆ

"เมื่อก่อนคุณใช้เงินของตัวเองพิสูจน์ตัวเอง"

"ตอนนี้มีอยู่หนึ่งร้อยล้าน"

"คุณกล้าเอาไปลงทุนแทนท่านไหม"

คนในห้องประชุมต่างเงียบกริบลงทันที

กู้ชวนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้

ชำเลืองมองหนังสือแสดงเจตจำนงบนโต๊ะ

หนึ่งร้อยล้านหยวน

ในวันที่เพิ่งเรียนจบ

เขายังคิดอยู่เลยว่าจะหางานอะไรทำดี

ผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน

นักธุรกิจที่คร่ำหวอดในวงการผลิตมานานหลายสิบปีและมีทรัพย์สินเหนือกว่าเขาตั้งเท่าไหร่ กลับวางหนังสือแสดงเจตจำนงมูลค่าหนึ่งร้อยล้านลงบนโต๊ะของชวนสิง

จุดประสงค์นั้นเรียบง่ายมาก

แค่ให้เขานำไปลงทุน

กู้ชวนเงยหน้าขึ้นสบตา

"กล้าครับ"

เฉินฉี่เหวินคลี่ยิ้ม

"ได้ครับ"

"ถ้าอย่างนั้นพวกเรารอฟังแผนงานนะครับ"

ทั้งสองฝ่ายจับมือกัน

ทีมงานของตระกูลถังเดินจากไป

ประตูห้องประชุมเพิ่งจะปิดลง

หลินเซี่ยก็มายืนอยู่หลังบานกระจกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

ดูท่าทางเธอคงอั้นมานานแล้ว

พอเห็นคนกลุ่มนั้นเดินลับสายตาไป ก็รีบผลักประตูเข้ามาทันที

"บอสคะ"

กู้ชวนมองเธอ

"เธอเป็นอะไรไปอีกล่ะ"

"หนึ่งร้อยล้านจริงๆ เหรอคะ"

"แค่หนังสือแสดงเจตจำนงน่ะ"

"แต่นั่นมันตั้งหนึ่งร้อยล้านเลยนะคะ"

เธอเหลือบมองเอกสารบนโต๊ะ

ดวงตาเป็นประกายวิบวับ

"พวกเราจะได้เริ่มบริหารเงินของคนอื่นจริงๆ แล้วเหรอคะ"

เฉิงเซียวนั่งอยู่ข้างๆ หัวเราะแล้วพูดขึ้น "อย่าเพิ่งตื่นเต้นไปน่า"

"กองทุนเพิ่งจะเริ่มตั้งเค้าเอง"

"อย่างน้อยก็เริ่มมีเค้าแล้วนี่คะ"

น้ำเสียงของหลินเซี่ยจริงจังเป็นพิเศษ

เหอชิงเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

"มาประชุมภายในกันก่อนค่ะ"

"ขนาดกองทุน"

"สัดส่วนร่วมลงทุนของ GP"

"ค่าธรรมเนียมการบริหารจัดการ"

"ระยะเวลาการลงทุน"

"การจัดสรรโครงการ"

"กลไกจัดการผลประโยชน์ทับซ้อน"

"ทุกอย่างต้องเริ่มสร้างใหม่จากศูนย์ทั้งหมดเลยค่ะ"

เมื่อครู่หลินเซี่ยยังตื่นเต้นจนหน้าบาน

แต่พอได้ยินรายการยาวเป็นพรวนพวกนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อยๆ หุบลง

"พี่เหอคะ"

"ทำไมเรื่องหาเงินหาทองพอมาถึงมือพี่ทีไร ถึงกลายเป็นเหมือนการเตรียมสอบไปได้ทุกทีเลยล่ะคะ"

เหอชิงเงยหน้าขึ้น

"เพราะยิ่งเงินก้อนใหญ่เท่าไหร่ ตอบผิดแค่ข้อเดียวก็ยิ่งต้องจ่ายแพงมากเท่านั้นค่ะ"

หลินเซี่ยยอมแพ้อย่างราบคาบ

กู้ชวนหัวเราะพลางลุกขึ้นยืน

เดินตรงไปหน้าไวต์บอร์ด

หยิบปากกาขึ้นมา

แล้วเขียนบรรทัดแรกลงไป

[กองทุนหุ้นนอกตลาดภายนอกเฟสแรกของชวนสิง]

พอถึงบรรทัดที่สอง

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง

จากนั้นจึงเขียนต่อว่า

[ขนาดเป้าหมาย: รอกำหนด]

เฉิงเซียวมองไปที่ไวต์บอร์ด

"บอสครับ"

"ลองคำนวณจากยอดสองร้อยล้านก่อนดีไหมครับ"

กู้ชวนพยักหน้ารับ

"ตระกูลถังหนึ่งร้อยล้าน"

"ชวนสิงสามสิบล้าน"

"โควตาที่เหลือค่อยดูว่ามี LP เจ้าไหนเหมาะสมบ้าง"

เหอชิงเริ่มเปิดโมเดลทางการเงินขึ้นมา

ส่วนเจี่ยงเหยียนก็เปิดดูโครงสร้างกองทุน

ทุกคนที่ปกติเคยนั่งถกเรื่องโครงการสตาร์ตอัปในห้องประชุม ต่างเริ่มลงมือหารือเรื่องกองทุนของตัวเองอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก

เวลาล่วงเลยมาจนทุ่มกว่าๆ

ทุกคนยังไม่ได้กลับ

จู่ๆ หลินเซี่ยก็เงยหน้าขึ้นมา

"บอสคะ"

"ถ้าเจ็ดสิบล้านที่เหลือมีคนยอมออกด้วยล่ะคะ"

กู้ชวนยังคงเปิดดูเอกสารอยู่

"ก็ลองคุยดู"

"แล้วถ้าเกิดมีคนแย่งโควตากันขึ้นมาล่ะคะ"

หลายคนในห้องประชุมพากันหัวเราะ

กู้ชวนเงยหน้าขึ้นมอง

"ทำเรื่องกองทุนให้เสร็จก่อนเถอะ"

"ไว้มีคนมาแย่งจริงๆ ค่อยไปปวดหัว"