ตอนที่ 31 ปฏิเสธเซลส์สาว รถหรูหลักล้านแจกหน้าตาเฉย!

โจวลี่โน้มตัวเข้ามาหา คอเสื้อสูททำงานแหวกกว้าง กลิ่นน้ำหอมโชยฟุ้งไปทั่วบริเวณนั่งพัก

หลินเจ๋อเอนหลังพิงพนักโซฟาหนังแท้เพื่อรักษาระยะห่าง

"จัดการเรื่องรถเสร็จแล้วส่งไปที่นั่นได้เลย" หลินเจ๋อบอกที่อยู่ "ชานเมืองฝั่งตะวันออก คฤหาสน์อวิ๋นติ่ง"

สิ้นคำไม่กี่คำนี้ ร่างของโจวลี่ก็พลันแข็งทื่อ

เสี้ยววินาทีก่อนเธอยังเพ้อฝันหาโอกาสไต่เต้า แต่พริบตาต่อมา ความหวาดกลัวกลับเข้าครอบงำจิตใจจนหมดสิ้น

คฤหาสน์อวิ๋นติ่ง

คฤหาสน์ส่วนตัวของเสิ่นฉางซาน มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเจียงเฉิง สัญลักษณ์แห่งอำนาจและบารมีสูงสุดของทั้งเมือง แม้แต่ผู้บริหารระดับสูงของเมืองหากจะไปเยี่ยมเยือนยังต้องนัดล่วงหน้าถึงครึ่งเดือน

แต่ตอนนี้ ชายหนุ่มตรงหน้าที่ทุ่มเงินหลายสิบล้านซื้อรถตั้งแต่แรกพบ กลับบอกให้ส่งรถไปที่นั่นอย่างไม่ใส่ใจ

โจวลี่รีบเก็บท่าทีเย้ายวนทั้งหมดกลับไปทันควัน เธอยืนตัวตรงอย่างสำรวม สองมือประสานไว้ที่หน้าท้องอย่างเรียบร้อย

"เข้าใจแล้วค่ะ คุณชายหลินวางใจได้เลยนะคะ พอจัดการเรื่องเอกสารเสร็จเรียบร้อย หนูจะนำทีมไปส่งให้ถึงที่ด้วยตัวเองค่ะ" โจวลี่ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กลัวเหลือเกินว่าความคิดไม่เจียมกะลาหัวเมื่อครู่จะทำให้เขาผูกใจเจ็บ

ผู้ยิ่งใหญ่ระดับนี้ หากเผลอไปทำให้ขุ่นเคืองใจเข้าจริง ๆ เซลส์ตัวเล็ก ๆ อย่างเธอคงไม่มีโอกาสได้เห็นพระอาทิตย์ของวันพรุ่งนี้ด้วยซ้ำ

ประตูกระจกอัตโนมัติเลื่อนเปิดออกทั้งสองฝั่ง

ชายในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีกรมท่าสาวเท้ายาวก้าวเดินเข้ามา

ทรงผมจัดแต่งอย่างประณีต รองเท้าหนังขัดมันวาววับ

ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่าเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน คนผู้นี้ยังนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ใต้สะพานข้ามแม่น้ำ

ซุนลี่ซินหยุดยืนอยู่หน้าโซฟา

ป้ายชีวิตสีทองเข้ม[อัจฉริยะการเงิน]เหนือศีรษะของเขาเปล่งประกายระยิบระยับ

เมื่อไร้การกดทับจาก[หงส์ดำ] ทั่วทั้งร่างของเขาก็แผ่ความเฉียบคมและกระฉับกระเฉงออกมาอย่างเด่นชัด

"เจ้านายครับ" ซุนลี่ซินเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงกังวาน

หลินเจ๋อเชิดคางขึ้นเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้เขานั่งลง

ซุนลี่ซินไม่มัวเกรงใจ เขานั่งลงพลางหยิบเอกสารปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า

"จัดการแบบเร่งด่วนที่สุดให้แล้วครับ บริษัทเชลล์จดทะเบียนเรียบร้อยด้วยโครงสร้างออฟชอร์ ตรวจสอบเส้นทางการเงินยังไงก็สาวไม่ถึงตัวคุณแน่นอนครับ" ซุนลี่ซินเลื่อนเอกสารไปข้างหน้าพลางพูดรัวเร็ว "ช่องทางเทรดระดับสถาบันก็เปิดใช้งานแล้ว ขอแค่เงินทุนหนึ่งพันล้านเข้าบัญชี ไม่ต้องรอถึงพรุ่งนี้หรอกครับ ภายในบ่ายสามโมงวันนี้ก็เปิดสถานะทุกช่องทางได้ครบทั้งหมดแน่นอนครับ"

ความคลั่งไคล้ในตลาดการเงินของเขาถูกสะกดกลั้นมานานเกินไปแล้ว

ยามนี้เมื่อมีกระสุนเงินทุนหนึ่งพันล้านก้อนนี้ บวกกับคำสัญญา "ชนะแน่นอน" ของหลินเจ๋อ เขาจึงอยากพุ่งทะยานกลับเข้าไปในตลาดที่เคยเหวี่ยงเขาลงสู่ขุมนรกทันที

หลินเจ๋อพลิกดูเอกสารผ่าน ๆ

"ปกติคุณเดินทางยังไง" หลินเจ๋อปิดแฟ้มเอกสาร

"เรียกแท็กซี่ ไม่ก็เบียดรถไฟใต้ดินครับ" ซุนลี่ซินตอบตามตรง

หลินเจ๋อหันไปมองโจวลี่ที่ยืนตัวแข็งทื่อเป็นท่อนไม้อยู่ข้าง ๆ

"เลือกรถให้เขาสักคัน ราคารวมพร้อมขับสักสองถึงสามล้าน เอาคันที่มีรถพร้อมส่งมอบเลย" หลินเจ๋อเคาะหน้าจอแท็บเล็ต

หัวใจโจวลี่เต้นระรัว นิ้วมือรีบปัดหน้าจออย่างรวดเร็ว

"คุณชายหลินคะ แอสตันมาร์ติน DB11 คันนี้ หรือปอร์เช่ พานาเมร่า ตัวท็อปคันนี้ มีรถพร้อมส่งมอบทั้งคู่เลยค่ะ เหมาะกับมาดนักธุรกิจของคุณท่านนี้มากเลยนะคะ" โจวลี่เปิดรูปขึ้นมา

"เลือกมาสักคัน" หลินเจ๋อมองไปที่ซุนลี่ซิน

ซุนลี่ซินมองรถหรูราคาหลายล้านบนหน้าจอ

หากเป็นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน แค่จะซื้อซาลาเปาสักลูก เขายังต้องคิดแล้วคิดอีก

แต่ตอนนี้ เจ้านายไม่เพียงให้เงินหนึ่งพันล้านไปลุยเล่น ยังยกรถราคาหลายล้านให้ขับใช้งานอย่างง่ายดาย

"เอาปอร์เช่แล้วกันครับ" ซุนลี่ซินไม่อิดออดเล่นตัว "ตอนเรียนมหาวิทยาลัยผมก็ชอบรุ่นนี้อยู่แล้ว"

หลินเจ๋อดึงบัตรธนาคารสีดำสนิทใบนั้นออกมา แล้วโยนลงบนโต๊ะน้ำชา

"รวมยอดทั้งหมด แล้วรูดบัตร"

โจวลี่ประคองแบล็กการ์ดไว้ด้วยสองมือ แล้วรีบวิ่งตรงไปยังห้องการเงิน ไวยิ่งกว่านักวิ่งลมกรดเสียอีก

ยอดสั่งซื้อก้อนโตกว่าห้าสิบล้าน ใช้เวลาเพียงห้านาทีก็ตัดชำระเต็มจำนวนเสร็จเรียบร้อย

หลินเจ๋อรับบัตรและปึกสัญญาซื้อรถกลับมา แล้วพาซุนลี่ซินเดินออกจากคลับ

ลัมโบร์กินีสีดำด้านส่งเสียงคำรามกึกก้อง พาทั้งสองมุ่งหน้าตรงไปยังคฤหาสน์อวิ๋นติ่ง

กระทิงดุแล่นผ่านประตูใหญ่เข้าไป

ซุนลี่ซินก้าวลงจากรถ เมื่อเห็นคฤหาสน์ส่วนตัวตรงหน้าที่กว้างใหญ่จนแทบไม่เห็นขอบเขต รวมถึงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชาวต่างชาติที่พกอาวุธปืนจริงเดินลาดตระเวน หัวใจที่เคยเต้นรัวของเขากลับสงบนิ่งลงได้อย่างน่าอัศจรรย์

เขายิ่งมั่นใจขึ้นไปอีกว่า ตนเองได้พบเจอกับพญามังกรที่ไม่อาจประเมินได้ด้วยสามัญสำนึกทั่วไปเข้าแล้ว

ริชาร์ดก้าวเข้ามาต้อนรับ

"นายท่านครับ ห้องเทรดบนชั้นสามจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ"

หลินเจ๋อพาซุนลี่ซินขึ้นไปชั้นบน

เมื่อผลักประตูบานคู่ออก ห้องขนาดกว่าร้อยตารางเมตรถูกดัดแปลงจนกลายเป็นป้อมปราการทางการเงินระดับท็อปของโลก

คอมพิวเตอร์เวิร์กสเตชัน Alienware สเปกท็อปแปดเครื่องวางเรียงเป็นแถวหน้ากระดาน บนผนังติดตั้งหน้าจอไร้ขอบความละเอียดสูงขนาด 65 นิ้วจำนวนสิบหกจอ ข้อมูลดัชนีตลาดหุ้นจากศูนย์กลางการเงินระดับโลก ทั้งหุ้นสหรัฐฯ หุ้น A-Share และฮั่งเส็ง กำลังกะพริบอัปเดตแบบเรียลไทม์อยู่บนนั้น

สายสัญญาณเฉพาะระดับองค์กรความเร็วระดับกิกะบิตสองสายเชื่อมต่อเข้ามาโดยตรง เสียงพัดลมระบายความร้อนในห้องเซิร์ฟเวอร์ดังกระหึ่มต่ำ

ซุนลี่ซินหายใจกระชั้นถี่ โผเข้าไปหน้าคอนโซลควบคุมหลักตรงกลางทันที นิ้วทั้งสิบรัวลงบนแมคคานิคอลคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว

เมื่อปราศจากคำสาปจากป้ายชีวิต [หงส์ดำ] โมเดลการวิเคราะห์ข้อมูลในสมองของเขากลับประมวลผลได้เร็วยิ่งกว่าคอมพิวเตอร์เสียอีก

กราฟแท่งเทียนบนหน้าจอ ในสายตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเส้นทางการไหลเวียนของความมั่งคั่งที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน

"เจ้านาย เงินทุนหนึ่งพันล้านจะเข้าตลาดตอนไหนครับ" ซุนลี่ซินถามโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

หลินเจ๋อหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วกดทำรายการโอนเงิน

สิบวินาทีต่อมา ตัวเลขยอดเงินคงเหลือในบัญชีสถาบันบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของซุนลี่ซินก็ขยับเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

[เงินทุนที่ใช้ได้: 1,000,000,000.00 CNY]

ซุนลี่ซินจ้องมองตัวเลขหนึ่งพันล้านนั้น สองมือกำหมัดแน่น

เขาหันกลับมา มองหลินเจ๋อที่นั่งอยู่บนโซฟา

"เจอเหยื่อแล้วเหรอ" หลินเจ๋อเอ่ยถาม

"เหยื่อตัวใหญ่ยักษ์เลยครับ" ซุนลี่ซินกดปุ่ม Enter ทันใดนั้นหน้าจอที่ใหญ่ที่สุดบนผนังก็สลับไปยังกราฟแนวโน้มของหุ้นสหรัฐฯ ตัวหนึ่ง "นี่คือบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยีพลังงานใหม่ที่มีมูลค่าตลาดหกหมื่นล้านดอลลาร์ คืนพรุ่งนี้พวกเขาจะประกาศรายงานทางการเงินที่อ้างว่าเป็นการปฏิวัติวงการในตลาดแนสแด็ก"

ซุนลี่ซินชี้ไปยังกราฟแท่งเทียนที่กำลังไต่ระดับขึ้นอย่างต่อเนื่องบนหน้าจอ

"วาณิชธนกิจในวอลล์สตรีททุกแห่งต่างพากันเปิดสถานะซื้อ เพราะคิดว่ารายงานทางการเงินฉบับนี้จะดันราคาหุ้นให้พุ่งทะลุจุดสูงสุดเป็นประวัติการณ์"

"มีปัญหาเหรอ" หลินเจ๋อมองเขา

"ไม่ใช่แค่มีปัญหา แต่มันคือหลุมดำขนาดยักษ์เลยต่างหาก!" น้ำเสียงของซุนลี่ซินหนักแน่นเด็ดขาด "ผมเพิ่งดึงข้อมูลห่วงโซ่อุปทานทั้งต้นน้ำและปลายน้ำย้อนหลังสามปีของพวกเขามาดู เทคโนโลยีแบตเตอรี่ที่เป็นแกนหลักไม่ได้มีความก้าวหน้าเลยแม้แต่น้อย กำไรในรายงานทางการเงินทั้งหมดเป็นแค่ภาพลวงตาที่สร้างขึ้นจากรายการค้าที่เกี่ยวโยงกันแบบปลอม ๆ ทั้งนั้น"

"ผมเตรียมจะใช้เลเวอเรจห้าเท่า ทุ่มเงินห้าพันล้านเต็มพอร์ตเพื่อชอร์ตเซลล์ครับ" ซุนลี่ซินเอ่ยประโยคที่ชวนให้ตกตะลึงออกมา

หลินเจ๋อไม่ได้ตกใจ แต่กลับรู้สึกน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากขจัดโชคร้ายทิ้งไปจนหมดสิ้น สายตาของซุนลี่ซินก็เฉียบคมถึงขั้นนี้ ถึงกับกล้าท้าชนกับพวกปลิงดูดเลือดแห่งวอลล์สตรีทตรง ๆ

ที่สำคัญคือ เขากล้าทุ่มเงินหนึ่งพันล้านลงไปทั้งหมดในคราวเดียว

"ลุยได้เต็มที่ กำไรถือเป็นผลงานของนาย ขาดทุนฉันรับไว้เอง" หลินเจ๋อลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปทางประตู

"ครับ! เจ้านาย!" ซุนลี่ซินขานรับเสียงดัง พลางค้อมคำนับส่งแผ่นหลังของหลินเจ๋อด้วยความเคารพอย่างสุดซึ้ง

หลินเจ๋อโบกมือ แล้วก้าวออกจากห้องเทรด