ตอนที่ 59 โดนล้อมรอบด้าน! ฉู่ฉางเฟิงไร้หนทางขอความช่วยเหลือ!

คฤหาสน์อวิ๋นติ่ง

แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นของห้องหนังสือบนชั้นสอง

โจวเหย่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ สองมือรัวแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว ปากก็เคี้ยวขนมปังปิ้งไปด้วยแผ่นหนึ่ง

แม้จะไม่ได้นอนมาทั้งคืน แต่ตอนนี้โจวเหย่ก็ยังคงกระปรี้กระเปร่าเต็มเปี่ยม

แค่คิดถึงสภาพน่าเวทนาของฉู่เส้าเจี๋ย โจวเหย่ก็รู้สึกราวกับมีเรี่ยวแรงในร่างให้ใช้ได้ไม่รู้จักหมดสิ้น!

"บอสครับ กองทัพไอโอฝั่งตระกูลฉู่เปลี่ยนไอพีอีกชุดแล้ว โดนผมกดจมดินหมดแล้วครับ" โจวเหย่รายงานอย่างตื่นเต้น

หลินเจ๋อนั่งอยู่บนโซฟา "กระแสแรงพอยัง?"

"เกินพอแน่นอนครับ" โจวเหย่เคาะปุ่มเอนเทอร์ "ผมดันทั้งไฟล์เสียงกับสลิปโอนเงินขึ้นหน้าแรกของเว็บพอร์ทัลทุกเจ้าไปตรงๆ ตอนนี้ชาวเน็ตทั่วประเทศกำลังนั่งดูเรื่องตลกของฉู่เส้าเจี๋ยกันอยู่ หุ้นของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทเปิดตลาดมาก็ดิ่งลงฟลอร์ทันที คำสั่งขายกดค้างไว้เกินสองล้านล็อต ต่อให้เทวดาลงมาก็ช่วยไม่ไหวครับ"

ตอนนั้นเอง อาผีก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

"บอสครับ ทางฉินเทียนหมิงกับเสิ่นเนี่ยนเวยเริ่มเคลื่อนไหวแล้วครับ" อาผีรายงาน "ตระกูลฉินให้คนส่งบัญชีภาษีเน่าเฟะของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทขึ้นไปเบื้องบนแล้ว ส่วนเสิ่นเนี่ยนเวยก็จัดการให้เหยื่อที่โดนตีจนขาหักแถบชานเมืองฝั่งตะวันตกไปถือป้ายผ้าร้องไห้ประท้วงอยู่หน้าตึกสำนักงานใหญ่ของฉางเซิ่งเรียลเอสเตท ตอนนี้สื่อมวลชนล้อมแน่นจนแทบไม่มีที่ให้เดินแล้วครับ"

หลินเจ๋อพยักหน้า

ฉินเทียนหมิงกับเสิ่นเนี่ยนเวยทำงานได้เฉียบขาดจริงๆ ไม่ต้องพูดมากความก็จัดการได้ตรงจุด

"ตอนนี้ฉู่ฉางเฟิงอยู่ที่ไหน?" หลินเจ๋อเอ่ยถาม

โจวเหย่ตัดภาพจากกล้องวงจรปิดขึ้นจอทันที "เพิ่งออกจากคฤหาสน์ตระกูลฉู่ กำลังมุ่งหน้าไปสำนักงานใหญ่ฉางเซิ่งเรียลเอสเตทครับ แต่รถมายบัคของเขาโดนขวางติดอยู่กลางทาง"

บนหน้าจอ รถของฉู่ฉางเฟิงถูกกลุ่มนักข่าวแบกกล้องเลนส์ยาวรุมล้อมไว้แน่น ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่คืบเดียว

แม้ระบบเก็บเสียงของมายบัคจะยอดเยี่ยมเพียงใด แต่เสียงอึกทึกภายนอกก็ยังเล็ดลอดผ่านกระจกเข้ามาในห้องโดยสาร

ไมค์และกล้องของสื่อแทบจะแนบชิดติดกระจกรถ แสงแฟลชสว่างวาบถี่รัวจนแสบตาแทบลืมไม่ขึ้น

ฉู่ฉางเฟิงนั่งอยู่เบาะหลัง สีหน้าเขียวคล้ำด้วยแรงโทสะ

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดต่อสายหาเบอร์หนึ่ง

เสียงสัญญาณรอสายดังอยู่นาน กว่าจะมีคนกดรับ

"เหล่าหลี่ ทางสรรพากรเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?" ฉู่ฉางเฟิงพยายามสะกดกลั้นโทสะ "พวกเราคุยเคลียร์กันไว้ก่อนหน้านี้แล้วไม่ใช่เหรอ?"

ปลายสายถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง

"เหล่าฉู่ อย่าหาว่าพี่น้องไม่ไว้หน้ากันเลยนะ ครั้งนี้ตำรวจเศรษฐกิจกับสรรพากรร่วมมือกันทำคดี ใครจะกล้ายื่นมือเข้าไปแทรก?"

ฉู่ฉางเฟิงกำโทรศัพท์แน่น

"สรุปแล้วใครมันเล่นงานฉันกันแน่? บอกมาชัดๆ สักคำซิ"

"ฉันไม่รู้" เหล่าหลี่กดเสียงต่ำ "แต่ฉันขอเตือนนายสักคำ ถ้าไปล่วงเกินใครเข้าล่ะก็ รีบไปก้มหัวยอมรับผิดซะเถอะ ฉันยังมีประชุม ขอวางสายก่อนล่ะ"

เสียงสัญญาณตัดสายดังตู้ดๆ ฉู่ฉางเฟิงขว้างโทรศัพท์ลงบนเบาะหนังแท้อย่างเกรี้ยวกราด

คนขับรถด้านหน้าเหงื่อท่วมศีรษะพลางกดแตรไม่หยุด

"เจ้านายครับ คนเยอะเกินไป ขับฝ่าไปไม่ได้เลยครับ"

"กดแตรสิ! ชนมันออกไปเลย!" ฉู่ฉางเฟิงแผดเสียงคำราม

คนขับรถไหนจะกล้าชนจริงๆ ได้แต่ค่อยๆ ขยับรถไปทีละนิด

ฉู่ฉางเฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาใหม่ เลื่อนหาอีกเบอร์หนึ่ง

ผู้จัดการหวังแห่งธนาคารพาณิชย์เจียงเฉิง เงินกู้สองพันล้านของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทจะครบกำหนดชำระในเดือนนี้ เดิมทีตกลงกันไว้ว่าจะขยายเวลาออกไป

[ขออภัยค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียกปิดเครื่อง]

ฉู่ฉางเฟิงเปลี่ยนไปโทรหาผู้บริหารธนาคารติดต่อกันถึงสามคน แต่ถ้าไม่ปิดเครื่องก็อยู่นอกพื้นที่ให้บริการกันหมด

ความตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนถาโถมเข้ามาในใจ

เขาหากินในเจียงเฉิงมาหลายสิบปี มีเส้นสายครอบคลุมทั้งขาวและดำ

แต่วันนี้ เครือข่ายเส้นสายอันกว้างขวางกลับกลายเป็นอัมพาตลงกะทันหัน

คฤหาสน์อวิ๋นติ่ง ห้องหนังสือชั้นสอง

โจวเหย่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ บนหน้าจอแบ่งออกเป็นหน้าต่างย่อยกว่าสิบหน้าต่าง

หนึ่งในนั้นคือคลื่นเสียงบันทึกแบบเรียลไทม์ขณะที่ฉู่ฉางเฟิงกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ในรถ

"บอสครับ หมาแก่นี่เริ่มร้อนรนแล้ว" โจวเหย่เคาะแป้นพิมพ์ แยกคลิปเสียงสนทนากับเหล่าหลี่ออกมาต่างหาก "เมื่อกี้มันโทรไปสี่สาย ไม่ติดสามสาย สายเดียวที่โทรติดยังโดนตอกหน้าหงายกลับมาอีก"

หลินเจ๋อเอนหลังพิงโซฟา ในมือควงไฟแช็กโลหะเล่นไปมา

"ตัดสัญญาณสื่อสารของมันซะ" หลินเจ๋อเอ่ยปาก

โจวเหย่รีบลงมือทันที

"สกัดการโทรออกทั้งหมด นอกจากเบอร์ทวงหนี้แล้ว คนอื่นก็โทรเข้าไม่ได้เหมือนกัน" โจวเหย่รัวนิ้วเป็นระวิง "เรียบร้อย ตอนนี้มือถือของหมาแก่นี่กลายเป็นเครื่องรับสัญญาณทางเดียวที่รับได้แค่ข้อความทวงหนี้แล้วครับ"

หลินเจ๋อโยนไฟแช็กลงบนโต๊ะน้ำชา

"เรื่องที่ฉินเทียนหมิงจัดการให้ธนาคารเรียกคืนเงินกู้ ถึงไหนแล้ว"

โจวเหย่สลับภาพจากกล้องวงจรปิดขึ้นจอ

"ผู้อำนวยการฝ่ายสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์เจียงเฉิงพาฝ่ายกฎหมายเข้าไปที่ล็อบบี้สำนักงานใหญ่ของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทแล้วครับ"

หลินเจ๋อลุกขึ้นยืน เดินตรงไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่

"ให้ฉู่ฉางเฟิงรีบไปถึงบริษัทหน่อย อย่าปล่อยให้แขกต้องรอนานเกินไปที่ล็อบบี้"

"เข้าใจแล้วครับ" โจวเหย่เคาะแป้นพิมพ์อีกสองสามครั้ง

บริเวณหน้ารถมายบัค กลุ่มนักข่าวที่เดิมทียังยืนออกันอยู่ จู่ๆ ก็มีข้อความนิรนามแจ้งเตือนเข้ามา

"ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทถูกคุมตัวไปสอบสวน! ตำรวจเศรษฐกิจกำลังเข้าอายัดสมุดบัญชี!"

ทันทีที่เห็นข้อความนี้ บรรดานักข่าวก็แตกตื่นโกลาหลขึ้นมาในพริบตา

"เร็ว! รีบเข้าไปถ่ายข้างในตึก!"

ฝูงชนที่ล้อมรอบรถต่างพากันวิ่งกรูไปทางประตูใหญ่ของฉางเซิ่งเรียลเอสเตท

ถนนโล่งขึ้นมาทันที

คนขับจึงเหยียบคันเร่ง ในที่สุดรถมายบัคก็แล่นเข้าไปถึงลานจอดรถใต้ดินของอาคารสำนักงานใหญ่

ฉู่ฉางเฟิงผลักประตูรถ ก้าวยาวๆ มุ่งตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว

ติ๊ง

ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นบนสุดซึ่งเป็นห้องทำงานของประธานกรรมการ

ฉู่ฉางเฟิงเพิ่งก้าวเท้าออกจากลิฟต์ ก็เผชิญหน้ากับกลุ่มคนในเครื่องแบบเข้าอย่างจัง

รองประธานของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทเดินตามมาข้างๆ เหงื่อท่วมศีรษะ

"ท่านประธานฉู่ ในที่สุดท่านก็มาแล้ว" รองประธานปรี่เข้ามาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "สรรพากรส่งคนมา บอกว่าจะอายัดบัญชีต่างประเทศและบัญชีเดินสะพัดทั้งหมดของเราครับ"

ฉู่ฉางเฟิงสูดหายใจเข้าลึก เค้นยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก

"ท่านผู้บริหารทุกท่าน เรื่องนี้ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ ฉางเซิ่งเรียลเอสเตทของเราเป็นผู้เสียภาษีรายใหญ่ของเจียงเฉิงมาโดยตลอด..."

หัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่สรรพากรไม่สนใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย ยื่นเอกสารชุดหนึ่งส่งให้ตรงๆ

"สหายฉู่ฉางเฟิง นี่คือหนังสือแจ้งให้ความร่วมมือในการตรวจสอบ โปรดให้ความร่วมมือด้วย"

มือของฉู่ฉางเฟิงสั่นระริก ยังไม่ทันที่เขาจะรับเอกสาร อีกฟากของทางเดินก็มีคนเดินเข้ามาอีกสองสามคน

ทุกคนสวมสูทผูกเนกไท ในมือถือกระเป๋าเอกสาร

"ท่านประธานฉู่" ชายที่เป็นหัวหน้าดันแว่นตาขึ้น "ผมหวังเฉียงจากฝ่ายสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์เจียงเฉิง สำหรับเงินกู้สองพันล้านที่บริษัทท่านกู้ไว้กับธนาคารเรา เนื่องจากตอนนี้บริษัทท่านกำลังเผชิญความเสี่ยงในการดำเนินงานขั้นร้ายแรง ทางธนาคารของเราจึงตัดสินใจยกเลิกสัญญากู้ยืมก่อนกำหนด"

ในหัวของฉู่ฉางเฟิงดังวิ้งขึ้นมาทันที

"ผู้อำนวยการหวัง ก่อนหน้านี้เราคุยเรื่องขยายเวลากันเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอครับ แล้วผู้จัดการใหญ่หวังของพวกคุณล่ะ ผมจะคุยกับเขาด้วยตัวเอง!"

"ผู้จัดการใหญ่หวังกำลังติดประชุมอยู่ที่เทศบาลเมืองครับ" หวังเฉียงตอบด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "นี่คือหนังสือแจ้งทวงหนี้ ขอให้บริษัทท่านชำระเงินต้นและดอกเบี้ยทั้งหมดภายในสี่สิบแปดชั่วโมง ไม่เช่นนั้นทางเราจะยื่นขอคุ้มครองชั่วคราวต่อศาลเพื่ออายัดที่ดินและโครงการที่อยู่ระหว่างการก่อสร้างทั้งหมดในนามของฉางเซิ่งเรียลเอสเตท"

เอกสารสองชุดถูกยื่นมาตรงหน้าฉู่ฉางเฟิงพร้อมกันทั้งซ้ายและขวา

ฉู่ฉางเฟิงรู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาทันใด สายตาเริ่มพร่ามัวจนมืดดับไปเป็นระลอก

เงินสดหมุนเวียนตั้งสองพันล้าน

ตอนนี้บัญชีทั้งหมดของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทถูกตำรวจเศรษฐกิจจับตาดูอย่างเข้มงวด แล้วเขาจะไปหาเงินสดสองพันล้านมาจากไหนกัน

หากกระแสเงินสดขาดมือขึ้นมาเมื่อไหร่ โครงการทั้งหมดของตระกูลฉู่ก็ต้องพังพินาศ

นี่มันกะจะบีบตระกูลฉู่ให้ตายชัดๆ