ตอนที่ 95 ไซเบอร์โกสต์ผสานเครื่องเก็บเกี่ยวการเงิน การโจมตีลดมิติที่แท้จริง

"น...นี่มันเกิดอะไรขึ้น..."

ซุนลี่ซินทรุดเข่าลงกับพื้นทันที ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นการยอมสยบแทบเท้าอย่างสิ้นเชิง

"ผมบอกแล้วไง ให้คุณตั้งใจหาเงินให้ผม" หลินเจ๋อก้มมองเขาจากมุมสูง "ถ้าร่างกายที่เหมือนเครื่องจักรนี้พัง ก็ซ่อมมันขึ้นมาใหม่ได้ตลอดเวลา"

ในสายตาของซุนลี่ซิน ภาพลักษณ์ของหลินเจ๋อยิ่งใหญ่สูงส่งขึ้นเรื่อยๆ จนก้าวข้ามขอบเขตของมนุษย์ไปแล้ว

นี่มันพระเจ้าชัดๆ! พระเจ้าผู้สามารถลิขิตชะตากรรมใหม่และประทานชีวิตให้ได้!

"เจ้านายวางใจได้เลยครับ! ขอแค่ผมยังไม่ตาย ผมจะถลกกางเกงในพวกไอ้เฒ่าผิวขาวในวอลล์สตรีทมาให้หมดเพื่อคุณเอง!" ซุนลี่ซินโขกศีรษะลงกับพื้น

"พอแล้ว ลุกขึ้น" หลินเจ๋อใช้ปลายเท้าเขี่ยล้อเก้าอี้ทำงาน

ซุนลี่ซินรีบลุกขึ้นอย่างกระฉับกระเฉง ยืนตัวตรงแน่วราวกับทหารเกณฑ์ที่กำลังรอรับการตรวจแถว

"เรื่องเงินน่ะ ผมต้องการมันจริงๆ นั่นแหละ" หลินเจ๋อชี้ไปยังตัวเลขห้าพันล้านบนหน้าจอ "แต่นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้น เงินทุนที่คุณต้องดูแลหลังจากนี้จะเป็นสิบเท่า หรือกระทั่งร้อยเท่าของตัวเลขนี้ ผมไม่อยากให้ถึงช่วงเวลาสำคัญในการปิดจ็อบ แล้วคนคุมพอร์ตดันหัวใจวายตายคาหน้าจอคอมพิวเตอร์หรอกนะ"

ซุนลี่ซินพยักหน้ารัวๆ

"เจ้านายวางใจได้เลยครับ! สภาพผมตอนนี้ฟิตจนต่อยควายตายได้ทั้งตัว! ผมจะไปชอร์ตหุ้นยาอีกสองสามตัวที่เล็งไว้เดี๋ยวนี้เลย!"

พูดจบเขาก็หมุนตัวเตรียมจะไปเคาะคีย์บอร์ด

"หยุด" หลินเจ๋อเอ่ยขัด

มือของซุนลี่ซินชะงักค้างกลางอากาศ

"ไปอาบน้ำ แล้วกลับห้องไปนอน นี่คือคำสั่ง" หลินเจ๋อเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"แต่เจ้านายครับ ตลาดตอนนี้เป็นโอกาสระดับร้อยปีมีครั้งเลยนะ..."

"ตลาดยังมีอยู่ตลอด ชวดกำไรไปไม่กี่พันล้าน ฟ้าไม่ถล่มลงมาหรอก" หลินเจ๋อหันหลังเดินออกไป "ถ้าผมไม่อนุญาต ห้ามแตะคอมพิวเตอร์เครื่องนี้เด็ดขาด"

ซุนลี่ซินมองตามแผ่นหลังของหลินเจ๋อที่เดินจากไป พลางกลืนน้ำลายลงคอ

โอกาสทำเงินระดับห้าพันล้าน บอกไม่แตะก็คือไม่แตะเลยจริง ๆ

ความสุขุมเยือกเย็นระดับนี้ ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว

เขาไม่กล้าพูดอะไรอีก ได้แต่ยอมปิดหน้าจอแต่โดยดีแล้วเดินออกจากห้องเทรด

วันต่อมา

คฤหาสน์อวิ๋นติ่ง ห้องอาหารสไตล์ยุโรปบนชั้นหนึ่ง

แสงแดดยามเที่ยงส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น ทาบทับลงบนโต๊ะอาหารทรงยาว

หลินเจ๋อนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ กำลังหั่นเนื้อเวลลิงตันในจานอย่างใจเย็น

ด้านซ้ายมือของเขา อาผีก้มหน้าก้มตากินอย่างรวดเร็ว แต่กลับแทบไม่มีเสียงจานชามกระทบกันเล็ดลอดออกมาเลย

แม้แต่ตอนกินอาหาร หางตาของอาผีก็ยังคอยกวาดมองออกไปนอกหน้าต่างและทางเข้าออกหลายจุดของห้องอาหารเป็นระยะ ความเคยชินจากอาชีพฝังลึกเข้ากระดูกดำ

ส่วนทางขวามือ โจวเหย่กำลังคว้าขาปูทาระบะมาแทะจนซอสเลอะเปรอะเต็มหน้า

ข้างๆ กัน ซุนลี่ซินเปลี่ยนมาใส่ชุดลำลองสะอาดสะอ้าน สระผมเผ้าเรียบร้อย ดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาขึ้นมาก

เขาใช้มีดกับส้อมกินอย่างสุภาพเรียบร้อย แต่ก็คอยเงยหน้ามองหลินเจ๋อตรงหัวโต๊ะด้วยสีหน้าเลื่อมใสบูชาเป็นระยะ

ริชาร์ดในชุดทักซิโดหางยาวและถุงมือสีขาว ถือขวดไวน์แดงที่ผ่านการพักจนได้ที่ คอยรินไวน์ให้ทุกคนอย่างเงียบกริบ

"อิ่มกันหมดแล้วใช่ไหม" หลินเจ๋อวางมีดกับส้อมลง แล้วหยิบผ้าเช็ดปากมาเช็ดมือ

อาผีวางตะเกียบลงทันทีแล้วนั่งตัวตรง

โจวเหย่รีบเอาทิชชูมาเช็ดหน้าลวกๆ "อิ่มแล้วครับอิ่มแล้ว ฝีมือริชาร์ดนี่ไร้ที่ติจริงๆ ดีกว่าข้าวกล่องที่ผมเคยกินเมื่อก่อนเป็นร้อยเท่าเลย"

ซุนลี่ซินวางมีดกับส้อมให้เข้าที่ แล้วเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ

เขารู้ดีว่า การที่เจ้านายเรียกพวกเขาสามคนมารวมตัวกินข้าวพร้อมหน้ากันมื้อนี้ ไม่ใช่แค่การพามากินอาหารดีๆ เปลี่ยนบรรยากาศแน่นอน

"หลายวันมานี้ ลี่ซินทำเงินได้ห้าพันล้าน" หลินเจ๋อเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบา ๆ

โจวเหย่เพิ่งยกแก้วไวน์ขึ้นเตรียมจะจิบ พอได้ยินประโยคนี้เข้า มือก็สั่นจนไวน์แดงเกือบหก

"ห้าพันล้าน?" โจวเหย่เบิกตากว้างมองซุนลี่ซิน "เหล่าซุน นี่นายไปปล้นโรงกษาปณ์มารึไง"

ซุนลี่ซินเกาหัวแก้เขิน "โชคดีน่ะครับ จับจังหวะจุดดิ่งลงของหุ้นแนสแด็กได้สองสามตัว เลยใส่เลเวอเรจเข้าไปหน่อย"

"นี่ไม่ได้เรียกว่าโชค แต่มันคือพรสวรรค์ของคุณ" หลินเจ๋อมองซุนลี่ซิน "ความเฉียบคมเรื่องตัวเลขกับสัญชาตญาณในการจับจังหวะเข้าตลาดของคุณ อยู่ในระดับท็อป"

พอได้รับคำชมจากเจ้านาย ซุนลี่ซินก็เผลอยืดอกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

"แต่ว่า" หลินเจ๋อเปลี่ยนเรื่อง "ในตลาดการเงิน สัญชาตญาณกับพรสวรรค์ช่วยให้คุณแค่รอดชีวิตเท่านั้น ถ้าคิดจะกวาดเรียบทั้งกระดานอย่างแท้จริง ต้องพึ่งพาความได้เปรียบทางข้อมูลแบบเบ็ดเสร็จ"

หลินเจ๋อเบนสายตาไปทางโจวเหย่

"โจวเหย่ ถ้านายอยากเจาะดูฐานข้อมูลชั้นลึกสุดของบริษัทจดทะเบียนสักแห่ง จะเจาะได้ถึงระดับไหน"

พอได้ยิน โจวเหย่ก็รีบวางแก้วเหล้าลงทันที พลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา

"บอสครับ ขอแค่พวกนั้นมีเซิร์ฟเวอร์และต่ออินเทอร์เน็ต คืนนี้ผู้บริหารระดับสูงของพวกมันใส่กางเกงในสีอะไร แอบเลี้ยงเมียน้อยไว้ข้างนอกกี่คน ในบัญชีส่วนตัวต่างประเทศมีเงินเท่าไหร่ หรือแม้แต่สมุดบัญชีปลอมที่ทำไว้เลี่ยงภาษี... ขอแค่มีข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์อยู่ ผมสามารถลอกมันออกมากองไว้ตรงหน้าคุณได้หมดทุกเม็ดแบบไม่ตกหล่นเลยครับ"

โจวเหย่ยิ้มกว้าง "อาเรย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ชั้นใต้ดินสามของเราไม่ได้มีไว้ตั้งโชว์หรอกนะครับ"

หลินเจ๋อพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วหันกลับไปมองซุนลี่ซินอีกครั้ง

"ลี่ซิน ถ้ามีคนเอาไพ่ตายของคู่แข่ง หลักฐานการตกแต่งบัญชีทั้งหมด รวมถึงข่าวร้ายหรือข่าวดีที่กำลังจะประกาศ มาวางไว้บนโต๊ะคุณล่วงหน้าสักสามวัน หรือกระทั่งหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่ตลาดจะตอบสนอง"

หลินเจ๋อโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย

"คุณถือไพ่ตายพวกนี้ไปคุมพอร์ต จะทำได้ถึงระดับไหน"

ซุนลี่ซินชะงักงันไป

ในหัวของเขาอื้ออึง เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านขึ้นถึงกระหม่อม

ความเสี่ยงใหญ่หลวงที่สุดของการเทรดในตลาดการเงินคือความไม่รู้ ทั้งนักลงทุนรายย่อย นักเก็งกำไร หรือแม้แต่สถาบันการเงินยักษ์ใหญ่ ต่างต้องตกอยู่ในม่านหมอกแล้วคาดเดาเจตนาของคู่แข่งผ่านข้อมูลสาธารณะและกราฟแท่งเทียนด้วยกันทั้งสิ้น

หากสามารถมองเห็นไพ่ตายที่แท้จริงของอีกฝ่ายได้ล่วงหน้าล่ะก็...

"ถ้ามีข้อมูลข่าวกรองคอยสนับสนุนแบบนี้จริง ๆ..." ลมหายใจของซุนลี่ซินเริ่มถี่กระชั้น สองมือค้ำลงบนโต๊ะอาหาร จ้องมองหลินเจ๋อเขม็ง "ไม่ต้องถึงห้าพันล้านหรอกครับ ขอแค่เงินทุนห้าร้อยล้าน ผมก็กดหัวพวกกองทุนเชิงปริมาณในวอลล์สตรีทลงไปถูพื้นได้แล้ว! ขอแค่ให้เลเวอเรจผมมากพอ ผมสามารถสูบเงินกลุ่มทุนระดับแสนล้านจนแห้งเหือดได้เลย!"

นั่นมันเล่นแบบหงายไพ่ชัด ๆ!

สอบโดยมีใบเฉลยให้ลอกตรง ๆ!

ยิ่งผนวกกับการคุมจังหวะเข้าออกตลาดอันเหนือมนุษย์ของซุนลี่ซิน

นี่มันไม่ใช่การเทรดแล้ว แต่มันคือการสังหารหมู่อยู่ฝ่ายเดียวชัด ๆ!

ถึงตรงนี้โจวเหย่ก็เข้าใจทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง เขาตบหน้าขาตัวเองฉาดใหญ่

"บอสครับ คุณคิดจะให้ผมจับคู่กับเหล่าซุนเหรอครับ" ดวงตาของโจวเหย่เป็นประกายวาววับ

"ใช่" หลินเจ๋อเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ "โจวเหย่รับผิดชอบเจาะระบบความปลอดภัยของเป้าหมาย ขุดเอกสารลับที่ซ่อนอยู่ออกมา ส่วนลี่ซินรับหน้าที่เอาข้อมูลลับสุดยอดพวกนี้ไปวางแผน ดักซุ่มยิง แล้วกวาดกำไรในตลาดรอง"

คนหนึ่งคือวิญญาณไซเบอร์ที่โลดแล่นในดาร์กเว็บอย่างไร้ผู้ต่อต้าน

อีกคนคือเครื่องจักรทำเงินที่มีเซนส์การอ่านกระดานระดับท็อป

พอสองคนนี้มาร่วมมือกัน มันก็ไม่ต่างอะไรกับอาวุธนิวเคลียร์ในตลาดการเงินชัด ๆ

"งานนี้น่าตื่นเต้นชะมัด!" โจวเหย่ถูมือไปมา "บอสครับ เป้าหมายแรกเราจะเล่นงานใครดี"

ซุนลี่ซินเองก็มองหลินเจ๋อด้วยแววตาลุกโชน แทบจะอดใจรอเชือดสถาบันการเงินยักษ์ใหญ่สักแห่งเป็นรายแรกไม่ไหว

เงินห้าพันล้านที่หามาได้ก่อนหน้านี้ เมื่อเทียบกับแผนการนี้แล้ว มันก็แค่เรื่องเด็กเล่นเท่านั้นเอง