บทที่ 112 ร่างมารกระดูกขาว

หวังอวี่หยุดกลางอากาศ รอสงบ ๆ ผ่านไปแค่ครู่หนึ่ง ก็ดังเสียงแหวกอากาศจากข้างหลัง

รถม้ากระดูกขาวระเกะระกะคันหนึ่ง บินมุดมาจากขอบฟ้าที่ไกลในไอดำพันรอบ ชั่วพริบตาก็มาถึงจุดที่ห่างไม่เกินสิบกว่าจั้ง ร่างศิษย์มารวิถีเสื้อคลุมดำสามคนบนรถ รำไรเห็นได้ทั้งหมด

หวังอวี่ไม่คิดพูดมากเลย มือเดียวจีบเคล็ดนิ้ว เบื้องหน้าผุดลูกไฟสีแดงฉานหนึ่งลูก ปากท่องคาถา นิ้วชี้หนึ่งที

ลูกไฟแยกเป็นสอง สองแยกเป็นสี่ สี่แยกเป็นแปด แปดแยกเป็นสิบหก…… สะบัดแขนเสื้อ ลูกไฟทั้งหมดพุ่งใส่รถม้ากระดูกขาวอย่างถี่ยิบหนาแน่น

"หาตาย"