บทที่ 498 ยอดผาชำระเพลิง

"พี่ศิษย์เหวิน ในฐานะที่เป็นท่านลุง เจ้าไม่มีอะไรจะแสดงออกบ้างหรือ" เหยียนถูเหลือบมองนักพรตเฒ่าทีหนึ่ง แล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"ฮึ วังเรามีผลึกทองมากมายถึงเพียงนี้ หากทุกคนรับศิษย์แล้วต้องให้ของขวัญพบหน้า เกรงว่าข้าคงหมดเนื้อหมดตัวไปนานแล้ว

ช่างเถอะ ก็ในเมื่อข้ากับเจ้ามีไมตรีกันมาหลายปี ในเมื่อเอ่ยปากมาแล้ว ของขวัญพบหน้านี้ไม่ให้ก็ต้องให้แล้ว ข้าพอดีมีตะขอสมดังใจศัสตราเวทที่เพิ่งได้มาเล่มหนึ่ง แม้จะเป็นเพียงระดับขั้น 2 แต่ทำลายศัสตราเวทดาบและกระบี่ต่าง ๆ ได้โดยเฉพาะ เดิมทีตั้งใจจะมอบให้ศิษย์ของข้า ตอนนี้ก็ยกให้เจ้าหนูคนนี้ไปเสียเปล่า ๆ แล้วกัน" นักพรตเฒ่าฮึมทีหนึ่ง ตอบอย่างไม่สู้ดีนัก ดึงศัสตราเวทยาวที่เงินอร่ามเล่มหนึ่งออกมาจากแขนเสื้ออย่างฉับพลัน โยนให้หวังอวี่โดยตรง

"ขอบคุณท่านลุงที่ประทานให้"

หวังอวี่ยกมือรับศัสตราเวทสีเงินมา ย่อมดีใจเกินคาดเป็นธรรมดา รีบค้อมกายกล่าวขอบคุณเช่นกัน ถึงพินิจของในมืออย่างละเอียด