บทที่ 497 หมอกพิษเมฆเพลิง

"ขอบคุณท่านรุ่นพี่ทั้งสองที่ให้ความสำคัญ แต่ไม่ปิดบังท่านรุ่นพี่ทั้งสอง ที่จริงข้าน้อยมีชาติกำเนิดจากสำนักสี่ลักษณ์ ซึ่งเป็นสำนักระดับผลึกทองของประเทศอู๋ในแผ่นดินใต้ กระทั่งยังถูกบรรพชนเฒ่าในสำนักรับเป็นศิษย์ เพียงเพราะสำนักประสบการรุกรานจากสายมาร ข้าน้อยถึงได้ระหกระเหินมายังแดนหลวนหลิงโดยบังเอิญ" หวังอวี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็เผยเรื่องชาติกำเนิดจากสำนักสี่ลักษณ์ต่อนักพรตผลึกทองสองท่านเบื้องหน้าทั้งหมดโดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

ยังไงเสียวังธาราครามก็เป็นสำนักระดับสูงสุดขั้นก่อกำเนิด หากตั้งใจจะสืบประวัติของคนสักคนจริง เขาไม่เชื่อว่าวังธาราครามจะไม่รู้ข่าวสารเล็ก ๆ น้อย ๆ ของวงการบำเพ็ญเซียนประเทศอู๋

"อ้อ เจ้ากังวลว่าวังธาราครามของเราจะระแวงเพราะชาติกำเนิดของเจ้าและการที่เจ้าเคยคำนับอาจารย์มาแล้ว ไม่ได้รับเจ้าเข้าวังด้วยใจจริงหรือ" ไฉเหอเฟิ่งย้อนถาม

ชายชุดคลุมแพรเห็นเช่นนั้น ก็เผยสีหน้ายิ้มบาง ๆ ออกมาเช่นกัน

"ข้าน้อยไม่กล้า เพียงแต่เกรงว่าท่านรุ่นพี่ทั้งสองยังไม่ทราบเรื่องนี้" หวังอวี่ตอบโดยไม่ลังเลเลย