บทที่ 509 หมู่หรงหลาน

"อ้อ เจ้าคงจะรู้จักศิษย์วงในทุกคนสินะ ข้าดูน้องศิษย์ก็แปลกหน้าอยู่บ้าง" หวังอวี่ได้ยินเช่นนั้น ตอบอย่างเรียบเฉย

"ข้าบำเพ็ญอยู่ในวังมาแต่เด็ก ศิษย์วงในของวังธาราครามมีหลายพัน จะรู้จักทั้งหมดเป็นไปไม่ได้ แต่ส่วนใหญ่ก็พอมีความประทับใจอยู่บ้าง น้องศิษย์แม้จะสวมชุดศิษย์วงใน แต่ข้าแน่ใจว่าเป็นครั้งแรกที่พบ" ชายหนุ่มแซ่หมี่พินิจหวังอวี่ขึ้นลงรอบหนึ่ง ตอบอย่างมั่นใจ

"ท่านความจำดีจริง ๆ หวังข้าน้อยเพิ่งเข้าวังได้ไม่นานจริง ตอนนี้คำนับเป็นศิษย์ใต้สังกัดเจ้ายอดผาเหยียนของยอดผาชำระเพลิง" หวังอวี่เงียบไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็ยิ้มตอบ

"ที่แท้พี่ศิษย์หวังเป็นศิษย์ถ่ายทอดตรง เสียมารยาทจริง ๆ หมี่ข้าน้อยกับน้องศิษย์เกาเป็นศิษย์วงในของยอดผาแปรต้นธาตุเหมือนกัน คราวนี้ได้พบพี่ศิษย์ที่นี่ ก็เห็นได้ว่ามีวาสนาต่อกันมาก" ชายหนุ่มแซ่หมี่ได้ยินเช่นนั้นสะดุ้งวูบหนึ่ง รีบประสานมือเปลี่ยนคำเรียกขาน

เห็นได้ชัดว่าสถานะศิษย์ถ่ายทอดตรงของเจ้ายอดผาผลึกทองวังธาราคราม ต่างจากศิษย์วงในทั่วไปจริง ทำให้ชายหนุ่มแซ่หมี่ไม่กล้าวางตัวเป็นพี่ศิษย์อีก