บทที่ 524 แดนโกลาหล

สตรีคนนี้ชัด ๆ ว่ารูปร่างสมบูรณ์แบบถึงขีดสุด เสียงก็ไพเราะหูจับใจ แต่ใบหน้าที่หันกลับมากลับอัปลักษณ์หาใดเทียบ ดวงตาสองข้างข้างหนึ่งใหญ่ข้างหนึ่งเล็ก ครึ่งซีกของใบหน้ามีขนสัตว์สีดำชั้นหนึ่ง ปากใหญ่โต จมูกแบนแฟบ

ใบหน้าอัปลักษณ์ที่ตัดกันมากถึงเพียงนี้ เพียงพอจะทำให้ชายปกติคนหนึ่งพอเห็นแล้ว ต้องฝันร้ายไปหลายวันทีเดียว

"มั่วหลี อย่าล้อเล่นสิ น้องศิษย์หวังไม่ใช่คนนอก ใช้โฉมหน้าจริงพบกันได้"

ตอนที่หวังอวี่กำลังตกใจอย่างมาก เหยียนหลิงเซี่ยงกลับลูบหน้าผาก กล่าวอย่างปวดหัวอยู่บ้าง

"ในเมื่อท่านคุณชายใหญ่เหยียนพูดเช่นนี้แล้ว หม่อมฉันย่อมจะเชื่อฟัง" สตรีหัวเราะเบา ๆ หนึ่งคำ ใช้แขนเสื้อยาวปาดไปที่ใบหน้าทีหนึ่ง ใบหน้าใหม่ที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ไม่สิ้นสุดก็ปรากฏต่อหน้าสองคน