บทที่ 525 แขกพำนัก

"ไม่เลว นักบำเพ็ญนอกรีตยังพอว่า ยังไงเสียส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงพวกที่เห็นแสงไม่ได้ แต่หากไม่เหลือช่องทางแลกเปลี่ยนทรัพยากรให้เผ่าปีศาจจริง เกรงว่าเผ่าปีศาจขั้นสูงจะบุกเข้าอาณาเขตเผ่ามนุษย์เราจริง ปล้นชิงทรัพยากรที่ต้องการโดยใช้กำลัง

สามสำนักใหญ่เพิ่งรบใหญ่กับเผ่าหมาป่าหิมะมาศึกหนึ่ง ครอบครองแดนหลวนหลิงได้ไม่นาน ก็ไม่ยินดีจะเกิดความขัดแย้งขนาดใหญ่กับเผ่าปีศาจอื่นในระยะใกล้อีก ดังนั้นต่อให้เป็นผู้ทรงพลังสามสำนัก ก็ได้แต่เปิดตาข้างหลับตาข้าง เหลือแดนซื้อขายโกลาหลที่ไม่ถือสถานะเชื้อชาติหลายแห่งอย่างลานหินสามเทพนี้ไว้" มั่วหลีพูดตรงไปตรงมาขึ้นหลายส่วน

"หากสามสำนักคิดในแง่นี้ ลานหินมีนักบำเพ็ญนอกรีตและเผ่าปีศาจโผล่มา ก็ไม่แปลกจริง ๆ" หวังอวี่พยักหน้าอย่างครุ่นคิด

"มั่วหลี ก็ไม่ต้องวิตกจริตไป

ต่อให้มีผลึกทองนักบำเพ็ญนอกรีตและเผ่าปีศาจโผล่มาจริง ที่นี่ยังไงเสียก็เป็นลานหินสามเทพ ไม่ต้องพูดถึงหุ่นเชิดเลือดเนื้อเหล่านั้น ลำพังค่ายกลขั้น 3 ที่จัดวางที่นี่ก็เพียงพอจะข่มผู้มีอยู่ผลึกทองทั่วไปแล้ว