บทที่ 530 ผ่าหิน

ในที่สุดคลื่นความไหวละเอียดที่อ่อนจนแทบสัมผัสไม่ได้สายหนึ่ง ก็ถูกพลังดำริดาราสัมผัสได้ อีกทั้งอยู่ลึกถึงใจกลางแกนของหินโกลาหลขนาดมหึมาก้อนนี้พอดี

หวังอวี่ถึงลืมตาทั้งสอง เก็บพลังดำริกลับ

เพียงชั่วครู่นี้ พลังดำริก็สิ้นเปลืองไปไม่น้อย

หินโกลาหลแม้จะไม่อาจแยกกั้นพลังดำริดาราได้สิ้นเชิง แต่การที่พลังดำริเข้าไปในนั้นก็ยากลำบากยิ่ง การสูญเสียระหว่างทางใหญ่มาก

หวังอวี่ก้มหน้ามองป้ายไม้บนฐานหินอีกที หลังความคิดในใจพลิกผันทีหนึ่ง ก็สั่งการเด็กรับใช้ข้าง ๆ ว่า