บทที่ 531 ขนนก

"ฮ่า ๆ ดีที่ยังไม่เริ่ม สุดท้ายก็ยังทันข้าจนได้" เหยียนหลิงเซี่ยงพอเห็นหินโกลาหลเบื้องหน้าชายชราผมขาวและคมสั้นที่วูบวาบ ก็หัวเราะดังกล่าว

"พี่ศิษย์เหยียน เลือกแค่สองก้อนนี้หรือ" หวังอวี่มองของในมือชายฉกรรจ์ด้านหลัง กลับแปลกใจอยู่บ้าง

"น้องศิษย์นี่ไม่รู้แล้ว พนันหินไม่จำเป็นต้องเลือกก้อนใหญ่ ยังต้องดูความน่าพนัน อีกทั้งราคาของมันไม่แน่ว่าจะต่ำกว่าหินที่เจ้าเลือกไปกี่หินวิญญาณ" เหยียนหลิงเซี่ยงกวาดสายตามองหินโกลาหลขนาดมหึมาสองก้อนนั้น กล่าวอย่างมีนัยยิ่ง

"เช่นนั้นหรือ เช่นนั้นก็ขออวยพรล่วงหน้าให้พี่ศิษย์คราวนี้เปิดของวิญญาณได้แน่นอน" หวังอวี่ตอบอย่างไม่ยืนยันไม่ปฏิเสธ

"ท่านสหายสองท่าน ข้าเฒ่าจะผ่าหินแล้ว" ชายชราผมขาวไอเบา ๆ หนึ่งคำ ถามหวังอวี่อีกครั้ง