บทที่ 546 สัตว์ปีศาจรุกราน

งูไฟสีขาวยาวสามฟุต บินวนเวียนรอบเรือกระดูก แม้จะเรียวเล็กยิ่ง แต่ที่ที่ผ่านไป คลื่นความร้อนม้วนตลบ ผึ้งปีศาจสีดำขนาดเท่ากำปั้นตัวแล้วตัวเล่า ก็พากันแปรเป็นเถ้าถ่าน

ที่ไกลออกไป ผึ้งปีศาจหน้าตาเหมือนกันร้อยกว่าตัวกำลังสะบัดหางอย่างบ้าคลั่ง พ่นเหล็กแหลมพิษดำทะมึนขนาดเท่าตะปูออกมาดวงแล้วดวงเล่า กระทบเปรี๊ยะ ๆ บนม่านแสงสีครามวงหนึ่งของเรือกระดูกที่สว่างขึ้นแล้ว

ผิวหน้าม่านแสงสั่นสะเทือนระลอกหนึ่ง อักขระยันต์วูบวาบบ้าคลั่ง แต่ก็ยังคงมั่นคงดังเดิม

หวังอวี่บนเรือที่กำลังเร่งเร้างูไฟเห็นเช่นนั้น หางคิ้วยกทีหนึ่ง เคล็ดคาถาในมือเปลี่ยนทีหนึ่ง ในปากพ่นคำว่า "ระเบิด"

เสียง "ตูม" ดังกึกก้อง