บทที่ 545 ผลึกปลอม

สิ้นเสียงพูด แสงเรืองสีเทาบนผิวกายหมีปีศาจวูบวาบไม่หยุด ขนสีดำหยาบแข็งบนผิวกาย ตั้งชันขึ้นทีละเส้นราวเม่น แปรเป็นเข็มเหล็กอันหนาแน่น ทิ่มแทงไปยังหวังอวี่ในอ้อมกอดอย่างแรง

เงาเสื้อเกราะสีเงินชั้นนั้นบนผิวกายหวังอวี่ เดิมทีก็ค้ำจุนแทบไม่ไหวอยู่แล้ว หลังถูกโจมตีอย่างโหดร้ายเช่นนี้ ก็ไม่อาจค้ำจุนต่อไปได้ หลังเสียงหึ่งหนึ่งครั้ง ก็แปรเป็นแสงขาวจุดเล็ก ๆ สลายออก

กรงเล็บหินดีใจยิ่ง สองแขนโยกทีหนึ่ง กำลังจะรัดร่างหวังอวี่ให้ขาดกลางในรวดเดียว

แต่ไม่คาดคิด ตอนนี้หวังอวี่กลับสูดลมหายใจลึกทีหนึ่ง หมอกสีทองบนผิวกายพลุ่งออกครืน ในพริบตาก็ควบแน่นเป็นเงาเสื้อเกราะสีทองชุดหนึ่งอีกครั้ง ต้านพลังมหึมาที่บีบเข้ามาอีกครั้ง อีกทั้งจู่ ๆ อ้าปากทีหนึ่ง ลูกธนูชี่ขาวโพลนสายหนึ่งพ่นออก

ในระยะใกล้ถึงเพียงนี้ ปีศาจตัวนี้ไม่ทันตั้งการ์ดเลย หัวหมีดุร้ายรีบเงยหลัง แต่ก็ช้าไปเล็กน้อย ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องน่าอนาถหนึ่งเสียง