ตอนที่ 94 เสร็จงานเลิกกิลด์ พรสวรรค์ลูกคู่

ในช่วงเริ่มต้นของการสั่งสมและเพิ่มพูนความมั่งคั่ง ไม่ว่าใครก็ย่อมรู้สึกดีใจและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ชาติก่อนหลี่เหวินก็เคยสะสมทรัพย์สินเงินสดหลักหลายล้านมาแล้ว แต่นั่นเป็นกระบวนการที่ดำเนินไปอย่างยาวนาน ไม่อาจเทียบได้กับการเติบโตแบบก้าวกระโดดภายในวันเดียวเช่นนี้

แม้จะเป็นเพียง "เงินเล็กน้อย" ไม่กี่แสนหยวน ซึ่งยังไม่พอจะซื้อบ้านสักหลัง แต่หลี่เหวินก็ยังรู้สึกว่าการลุยเทรดมาตลอดทั้งวันนี้มีความสุขเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากผ่านพ้นเวลาห้าทุ่มไปแล้ว หลี่เหวินก็ไม่ได้อยู่ทำล่วงเวลาต่อ แม้ว่าสินค้าอย่างทองคำหรือแร่เงินจะยังสามารถเทรดต่อเนื่องไปได้จนถึงตีสอง แต่เขาคิดว่าตัวเองหมดฟีลลิ่งไปแล้ว

ดังนั้นจึงไม่คิดมาก เก็บแล็ปท็อปปิดเครื่องแล้วชิ่งกลับทันที ระหว่างทางยังอารมณ์ดีแวะซื้อบาร์บีคิวปิ้งย่างไปสองร้อยหยวนเพื่อเอากลับไปหอพัก หาเงินได้แล้วก็เลี้ยงมื้อดึกพวกน้องชายน้องนุ่งเสียหน่อย เสี่ยเหวินไม่ใช่คนตระหนี่ถี่เหนียว!

หลังจากพักผ่อนอย่างเต็มอิ่มไปหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นหลี่เหวินก็ปรากฏตัวที่โต๊ะทำงานของตนด้วยความฮึกเหิมอีกครั้ง

ขั้นตอนยังคงเหมือนกับเมื่อวาน เขาจัดแจงงานเสร็จเรียบร้อยก่อนเก้าโมงครึ่ง เพียงแต่วันนี้ไม่อาจปักหลักอยู่ในออฟฟิศได้นานนัก เพราะช่วงบ่ายทางหลิวเหวยเฉียงจะต้องไปเปิดการประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับธนาคารสาขาย่อยจูเป้ย ในฐานะรองผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจคนใหม่ หลี่เหวินจำเป็นต้องเดินทางไปร่วมการประชุมครั้งนี้ด้วย

เมื่อคำนวณดูแล้ว หลี่เหวินจึงมีเวลาเทรดแค่ช่วงเช้าเท่านั้น ยังเหลือโอกาสอีก 3 ครั้ง ไม่ว่าตลาดจะดีหรือไม่ หากจำเป็นต้องใช้ให้หมดจริง ๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้

ทว่าหลังจากเปิดตลาด หลี่เหวินก็พบว่าบรรยากาศการซื้อขายของสินค้าทุกตัวในวันนี้ค่อนข้างเงียบเหงา พอนึกดูก็สมควรอยู่หรอก เพราะนี่เป็นวันเทรดวันสุดท้ายก่อนถึงวันหยุดยาว พรุ่งนี้วันเสาร์แม้ทุกคนยังต้องทำงานชดเชย แต่วงการหลักทรัพย์และฟิวเจอร์สนั้นหยุดทำการ แถมยังต้องหยุดยาวติดต่อกันถึงสี่วัน กว่าจะเปิดตลาดอีกครั้งก็เป็นวันพุธหน้า

เหตุผลสำคัญยิ่งกว่าคือ ก่อนวันหยุดยาวบริษัทโบรกเกอร์ฟิวเจอร์สจะปรับเพิ่มอัตราหลักประกันขึ้น ทำให้เลเวอเรจลดลง ตลาดรอบดึกวันนี้ก็ไม่เปิดทำการ นักลงทุนรายย่อยที่ถือสถานะไว้จึงมักจะล้างพอร์ตปิดสถานะทั้งหมดเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงจากเหตุการณ์หงส์ดำในช่วงวันหยุด

สิ่งนี้ส่งผลให้คนที่มีกำไรทางบัญชีรีบขายทำกำไรเข้ากระเป๋า ส่วนคนที่ขาดทุนทางบัญชีก็ยอมตัดขาดทุนออกจากตลาด เมื่อมีคนเข้ามาเปิดสถานะหรือเพิ่มสถานะน้อยลง ความผันผวนของราคาก็ไม่รุนแรงเท่าเดิม

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ปรากฏการณ์ที่จะเกิดกับทุกตัวเสมอไป มีสินค้าบางชนิดที่ผันผวนอย่างรุนแรงเพราะเทศกาลวันหยุดก็มี เพียงแต่ในตลาดวันนี้ยังไม่มีสินค้าพิเศษลักษณะนั้นโผล่มาเท่านั้นเอง

เมื่อเจอช่วงเวลาแบบนี้หลี่เหวินก็จนปัญญา ทำได้เพียง "ต้มแกงจากเปลือกหอยขม" ค่อย ๆ ส่องหาจังหวะตลาดที่พอจะมีน้ำมีเนื้ออยู่บ้างเพื่อเปิดออเดอร์

ยังดีที่โชคของหลี่เหวินค่อนข้างเข้าข้าง ตอนเก้าโมงห้าสิบนาที เขาเทรดฝั่งเปิดสัญญาซื้อในตลาดน้ำตาลทรายไปอีกหนึ่งรอบ ใช้เวลาสิบห้านาทีกับจำนวน 70 สัญญา ฟันส่วนต่างกำไรไป 50 จุด ทำกำไรเข้ากระเป๋ามาได้ 35,000 หยวน ส่งผลให้เงินทุนที่ใช้ได้ขยับขึ้นไปแตะ 582,500 หยวน

หลังพักเบรกสิบโมงครึ่งเพื่อทบทวนกราฟ หลี่เหวินก็เปิดสัญญาขายเหล็กลวดไป 100 สัญญา กวาดส่วนต่างกำไรมาได้ 45 จุด ใช้เวลาไปสี่สิบห้านาที โกยกำไรมาได้อีก 45,000 หยวน เงินทุนที่ใช้ได้ในที่สุดก็ทะลุหลักหกแสนถ้วน แตะที่ 627,500 หยวน

เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเวลาสิบเอ็ดโมงครึ่งซึ่งเป็นเวลาปิดตลาดรอบเช้า หลี่เหวินตรวจดูหน้าต่างสถานะก็พบว่าเหลือโอกาส [เหมาะแก่: การเทรด (+1)] เพียงครั้งสุดท้ายแล้ว โอกาสที่จะจับจังหวะตลาดระยะสั้นคงแทบไม่มี

แต่เมื่อคิดดูว่าในเมื่อเล่นสั้นไม่ได้ หันมาเล่นรอบระยะกลางก็เข้าท่าไม่น้อย อย่างไรเสียก็เป็นการเข้าทำกำไรภายในสัปดาห์นี้ ต่อให้ใช้โอกาสนี้ไม่ทัน กราฟแท่งเทียนระยะกลางถึงยาวก็สลักแน่นอยู่ในหัวอย่างแจ่มชัดอยู่แล้ว ขอเพียงบริหารสัดส่วนพอร์ตให้ดี หลังหมดวันหยุดเมื่อมีกำไรทางบัญชีและอัตราหลักประกันปรับลดลงแล้วค่อยเติมเงินเพิ่มสถานะก็ไม่มีทางพลาดแน่นอน

เขาจึงไม่รอช้า รีบเปิดกราฟราคายางพาราขึ้นมาดู ในข้อมูลรายละเอียดสัญญาระบุว่าหลักประกันปรับขึ้นเป็น 15% แล้ว เมื่อเทียบกับราคาปัจจุบันที่ดีดตัวขึ้นมาแตะ 27,400 หลักประกันต่อหนึ่งสัญญาจึงต้องใช้สูงถึง 41,100 หยวน เพิ่มขึ้นจากเมื่อวานมากทีเดียว

ถ้าเป็นแบบนี้ เมื่อคำนวณจากเงินทุนที่ใช้ได้ 627,500 หยวน จะสามารถถือสถานะได้สูงสุด 15 สัญญา หลี่เหวินตัดสินใจเปิดออเดอร์ที่ 80% ของพอร์ตคือ 12 สัญญา เหลือเงินไว้สิบสองหมื่นกว่าหยวนเพื่อรองรับการขาดทุนทางบัญชี เงินสำรองระดับนี้สามารถทนต่อความผันผวนได้ถึง 1,000 จุด เขามั่นใจว่าก่อนวันหยุดยาวจะไม่มีความเสี่ยงผันผวนรุนแรงขนาดนั้นอย่างแน่นอน

สำหรับความเสี่ยงในการถือสัญญาข้ามวันหยุดยาว หลี่เหวินบอกเลยว่าคนอื่นอาจจะกังวล แต่เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย เพราะแนวโน้มได้ก่อตัวขึ้นแล้ว หลังวันหยุดยาวราคาน่าจะเปิดกระโดดลงด้วยซ้ำ ถึงตอนนั้นสถานะชอร์ต 12 สัญญานี้ก็จะเป็นพอร์ตตั้งต้น พออัตราหลักประกันปรับลดลงมาก็สามารถเพิ่มสถานะชอร์ตเข้าไปได้อีก ขาลงรอบนี้มีพื้นที่ให้วิ่งลงไปอีกอย่างน้อย 2,000 จุด

มั่นใจขนาดนั้นแหละ คำนี้เสี่ยเหวินเป็นคนพูดเอง! (อิงจากสภาพตลาดจริง ไม่ได้แต่งขึ้นมามั่วๆ)

เมื่อเรียบเรียงความคิดเรียบร้อย หลี่เหวินก็ไม่รีรอแม้แต่นิดเดียว ตั้งออเดอร์เปิดชอร์ต 12 สัญญาที่ราคา 27,400 ทันที ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาทีการจับคู่ซื้อขายก็เสร็จสมบูรณ์ เรื่องตั้งจุดตัดขาดทุนอะไรนั่นไม่ต้องพูดถึง เขาไม่ตั้งอย่างเด็ดขาด

ถ้าเก่งจริงเปิดกระโดดขึ้นมาสัก 1,000 จุดหลังวันหยุดก็ยังสะกิดเกราะป้องกันของเขาไม่ได้อยู่ดี เพราะถ้าหลักประกันลดเหลือ 9% เงินทุนที่ใช้ได้ของเขาจะเพิ่มจากแสนสองหมื่นกว่าหยวนเป็นสามแสนสามหมื่นกว่าหยวน ถึงตอนนั้นจะเปิดเพิ่มอีก 10 สัญญาก็ยังมีทุนเหลือเฟือ

หลังจากจัดการออเดอร์ชอร์ตยางพาราเสร็จ จนกระทั่งตลาดปิดตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง ราคายางพาราก็ย่อตัวลงมาอยู่ที่ 27,340 ทำกำไรส่วนต่างทางบัญชีไปได้ถึง 60 จุด ทำให้หลี่เหวินยิ่งสบายใจขึ้นไปอีก

ขณะกำลังจะปิดคอมพิวเตอร์ เขาก็เหลือบไปเห็นว่าในพอร์ตยังมีสถานะชอร์ตเหล็กเส้นอยู่อีก 5 สัญญา เจ้านี่จบการดีดตัวดิ้นรนแล้ว วันนี้ก็ร่วงลงมาอีก 40 กว่าจุดตามแนวโน้มเดียวกับลวดเหล็ก ก่อนหน้านี้เปิดชอร์ตไว้ที่ 4,350 ตอนนี้อยู่ที่ 4,275 มีส่วนต่าง 75 จุด กลับได้กำไรน้อยกว่าเมื่อวันพุธอยู่ 5 หยวนเสียอย่างนั้น

แต่นี่ไม่ใช่ปัญหา ขาแมลงวันเล็กๆ แค่นี้ปล่อยให้มันวิ่งไปก็พอ ความคุ้มค่าของเหล็กเส้นในตลาดระยะสั้นถึงกลางรอบนี้สู้ยางพาราไม่ได้ ถ้ามีเงินทุนมากพอก็ค่อยน่าเล่น แต่ตอนนี้เงินทุนที่มีลงในสินค้าชนิดเดียวก็เต็มแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องไปเสียเวลากับมัน

"ฮะฮ่า~ เสร็จงานแล้วเว้ย..."

หลี่เหวินปิดโปรแกรมฟิวเจอร์สอย่างคล่องแคล่ว บิดขี้เกียจหนึ่งทีแล้วหยิบบุหรี่บนโต๊ะเดินกลับไปที่ห้องทำงานของผู้ช่วยหลี่หลิน สองวันนี้ปล่อยให้พี่หลินของพวกเราเหงาไปหน่อย เดี๋ยวต้องไปธนาคารสาขาย่อยจูเป้ยด้วยกัน มื้อเที่ยงคงต้องถามเขาสักหน่อยว่าจะไปกินที่ไหนดี

พอผลักประตูเข้าไป หูอีเซียวกำลังนอนเอกเขนกเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาตามเคย เมื่อเห็นสีหน้าสดชื่นของหลี่เหวินก็เอ่ยแซวพร้อมรอยยิ้ม "ว่าไง โดดเข้าไปลุยอีกรอบแล้วเหรอ"

หลี่เหวินชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงหุ้น จึงเบะปากส่ายหน้า "เปล่าครับ หุ้นตัวนั้นวันนี้ยังพักการซื้อขายอยู่เลย ออกมาแล้วผมก็ไม่สนใจมันแล้ว รอพี่เซียวเหยามีข่าวคราวคราวหน้าค่อยว่ากัน ตามผู้มีบารมีทำเงินมันสบายกว่าเยอะ ผมไม่ต้องไปเปลืองเซลล์สมองคิดเองด้วย"

หูอีเซียวมีสีหน้าพึงพอใจพลางคิดในใจว่าไอ้หนุ่มนี่รู้ความดีจริงๆ "ได้เลย คราวหน้ามีข่าวชัดเจนแล้วจะบอกนาย ไม่ผลีผลามเปิดออเดอร์ แค่ข้อนี้ข้อเดียว ฉันรับประกันเลยว่ายังไงนายก็ทำเงินได้แน่นอน"

หลี่เหวินได้ยินดังนั้นก็รีบยื่นบุหรี่ให้แบบแกล้งทำเป็นเคารพเลื่อมใสทันที เขาไม่เล่นมุกเก๊กฟอร์มอวดเก่งน่าเบื่อพวกนั้นหรอก สวมบทน้องเล็กผู้น่าสงสารที่รอคนมาอุ้มชูดูแลแบบนี้ก็น่าสนุกดีออก

อีกอย่าง ตอนนี้เขาก็ยังเป็นแค่น้องใหม่อยู่จริงๆ นั่นแหละ ไม่ต้องดูเรื่องอื่น แค่บ้านที่จ่ายสดสองหลังของหูอีเซียวก็มีมูลค่าหลายล้านแล้ว (ในอนาคตจะยิ่งสูงกว่านี้อีก) ส่วนอนาคตที่เขาจะรวยกว่านี้มันก็เป็นเรื่องของวันข้างหน้า ไม่ได้ขัดขวางรสนิยมแปลกๆ ในการสวมบทบาทเป็นน้องเล็กของเขาในตอนนี้เสียหน่อย!

ผู้ช่วยหลี่หลินที่อยู่ข้างๆ รู้สึกสงสัย จึงเอ่ยถามอย่างใคร่รู้ "อะไรกัน อาเหวินจับจังหวะตลาดได้เหรอ รอบนี้ได้ไปเท่าไหร่ล่ะ"

ยังไม่ทันที่หลี่เหวินจะแก้ตัว หูอีเซียวก็หัวเราะแล้วพูดช่วยชี้แจงแทน "เจ้าเด็กอาเหวินดวงดีจริงๆ ครับ เมื่อต้นเดือนผมเคยพูดถึงหุ้นกลุ่มแนวคิดปฏิรูปการเงิน พอเขาฟังแล้วก็คว้าตัวนำกลุ่มไว้ทันที วันก่อนยังขายทำกำไรออกมาตอนหุ้นขึ้นถึงจุดสูงสุดพอดีด้วย นอกจากเงินทุนจะน้อยไปหน่อย ก็น่าจะทำกำไรได้เท่าตัวสักหมื่นสองหมื่นหยวนได้มั้งครับ"

แล้วเขาก็เสริมขึ้นมาอีกประโยคทันที "อาเหวิน นายควรจะหาเงินทุนมาลงเพิ่มหน่อยนะ โอกาสดีขนาดนี้ เสียดายแย่เลย"

"โห ใช้ได้นี่ ไม่ถึงเดือนทำกำไรได้เท่าตัวถือว่าเก่งมากแล้ว" ผู้ช่วยหลี่หลินพ่นควันบุหรี่พลางยินดีกับรุ่นน้อง จากนั้นก็แกล้งทำเป็นเสียดาย "รู้งี้ว่าแรงขนาดนี้ฉันน่าจะลงไปด้วยสักหน่อย เงินนอนนิ่งอยู่ในบัตรไม่ได้ทำอะไร กะว่าจะเก็บไว้จ่ายค่าบ้านหลังวันหยุดยาว เสียดายจริงๆ"

พูดไปอย่างนั้น แต่หลี่เหวินรู้ดีว่าผู้ช่วยหลี่หลินแค่พูดไปเรื่อย เขาเชื่อมั่นและพึ่งพาเพียงช่องทางเดียวของตัวเองเท่านั้น แถมสภาพจิตใจในการเล่นหุ้นยังนิ่งสงบสุดยอด ไม่เคยนึกเสียดายโอกาสภายนอกที่บังเอิญได้ยินมาเลยสักนิด

คนที่ไม่เข้าใจแม้กระทั่งตรรกะพื้นฐานของกราฟแท่งเทียน แต่กลับทำเงินในตลาดหุ้นได้อย่างต่อเนื่อง มีตรรกะเบื้องลึกเพียงอย่างเดียวคือ "ปรัชญาเต่า" สิ่งที่ไม่เข้าใจจะไม่แตะ สิ่งที่เชื่อมั่นจะเชื่อตลอดไป เมื่อลงเงินไปแล้วก็ไม่กลัวว่าจะตก และต่อให้ราคาพุ่งสูงแค่ไหนถ้าไม่มีข่าวก็จะไม่ยอมขาย ด้วยเหตุนี้ ผู้ช่วยหลี่หลินจึงทำเงิน ทำเงิน และทำเงินในตลาดหุ้นได้อย่างต่อเนื่อง จนคนนอกยากจะมองทะลุถึงแก่นแท้ได้

"พี่หลินเลือกบ้านได้แล้วก็ต้องตกแต่งอีกใช่ไหมครับ เมื่อไหร่ถึงจะเข้าอยู่ได้ล่ะเนี่ย" หลี่เหวินเลี่ยงหัวข้อเล่นหุ้นแล้วเปลี่ยนประเด็นคุย

ความสนใจของผู้ช่วยหลี่หลินถูกจุดติดขึ้นมาทันที "มันก็ต้องตกแต่งอยู่แล้วสิ แต่ฉันไม่มีความอดทนสูงขนาดผู้จัดการใหญ่หลัวหรอกนะ ให้เพื่อนช่วยทำแบบให้แล้ว ตกแต่งสักสามเดือน แล้วเปิดบ้านทิ้งไว้ระบายอากาศอีกสักสองสามเดือน กะว่าจะย้ายเข้าก่อนวันปีใหม่ ถึงตอนนั้นพวกน้องๆ ไปขึ้นบ้านใหม่ที่บ้านฉันด้วยนะ"

"โหย ยังต้องรออีกตั้งครึ่งค่อนปีเลยเหรอครับ" หลี่เหวินแกล้งทำเป็นเสียดายแทนขึ้นมาดื้อๆ ก่อนจะทำทีเป็นคนอ่อนต่อโลกวาดฝันว่า "ถ้าผมซื้อบ้านนะ ตกแต่งสักเดือนเดียว สองเดือนก็ย้ายเข้าไปอยู่เลย ปล่อยทิ้งไว้ว่างๆ นานขนาดนั้นเสียดายแย่"

พอพูดถึงเรื่องนี้ พี่ใหญ่กับพี่รองในกลุ่มสามคนก็ได้โอกาสถ่ายทอดประสบการณ์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการตกแต่งไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ต้องระบายอากาศกำจัดสารฟอร์มาลดีไฮด์ ทุกขั้นตอนต้องใช้เวลาให้เข้าที่ บลาๆๆ มีทั้งประสบการณ์และบทเรียนให้เล่าไม่รู้จบ

"โห~ ต้องทำแบบนี้เองเหรอครับเนี่ย..."

"เอ๋~ สารฟอร์มาลดีไฮด์อันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ..."

"ฮ้า~ เฟอร์นิเจอร์บิวต์อินทั้งบ้านราคาต่างกันขนาดนี้เลยเหรอ..."

หลี่เหวินดึงพลังของตัวรับมุกพรสวรรค์ออกมาใช้อย่างเต็มที่ คอยรับลูกอยู่ข้างๆ อินกับบทบาทสุดๆ ช่วงเวลาสิบกว่านาทีก่อนเลิกงานนี้ แสดงได้เข้าถึงอารมณ์จริงๆ...