ตอนที่ 52 จุดประสงค์ของไป๋ซี

"6 ล้านครั้งที่ 1 6 ล้านครั้งที่ 2 6 ล้านครั้งที่ 3! ขายค่ะ! ขอแสดงความยินดีกับผู้ประมูลหมายเลข 1 ที่ประมูลของชิ้นแรกอย่างหยกโบราณยุคจ้านกั๋วไปด้วยนะคะ ทางเราขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ" วาทศิลป์ของเฉินเจียวเจียวนับว่ายอดเยี่ยมนัก ไม่ทำให้ผู้ร่วมประมูลคนอื่นรู้สึกขัดเคืองใจแม้แต่น้อย

คนเดียวในงานที่ไม่พอใจก็คือสวี่หยวนเฮ่า

"ปัง!" สวี่หยวนเฮ่าตบเก้าอี้อย่างแรง "ไอ้หมอนี่มันมีความแค้นอะไรกับฉันหรือเปล่าวะ ถึงกล้ามาแย่งของของฉัน!"

ถูกต้องแล้ว ป้ายประมูลในมือของสวี่หยวนเฮ่าคือหมายเลข 121 เมื่อครู่นี้เขาตั้งใจจะประมูลหยกโบราณชิ้นนี้ไปเอาใจพ่อตัวเองสักหน่อย นึกไม่ถึงเลยว่าจะโดนไอ้หมอนี่ตัดหน้าไปเสียได้

อีกทั้งถ้าหยกชิ้นนี้ราคาสูงเกิน 5 ล้านก็ถือว่าไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย สวี่หยวนเฮ่าจึงจำต้องยอมถอยไป

"บัดซบ ไอ้บ้านนอก แกเตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะ" สวี่หยวนเฮ่าเห็นเซียวเฟิงยกป้ายก็คิดไปว่าอีกฝ่ายเป็นแค่เด็กเลี้ยงของไป๋ซี ถึงได้เสนอหน้ามายกป้ายแทนเธอแบบนี้

ในสายตาของสวี่หยวนเฮ่า คนอย่างเซียวเฟิงไม่มีทางร่ำรวยได้เลย เสื้อผ้าตั้งแต่หัวจรดเท้าที่ใส่อยู่รวมกันยังไม่ถึง 200 ด้วยซ้ำ มีสิทธิ์อะไรมามีเงินได้?

ขณะนั้นของประมูลชิ้นที่สองถูกยกขึ้นมาวางบนโต๊ะ เมื่อผ้าคลุมสีแดงเปิดออก เครื่องลายครามสีน้ำเงินขาวรูปทรงโบราณทว่าเปี่ยมเสน่ห์ก็เผยโฉมให้ทุกคนได้ประจักษ์

เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตาตื่นใจของทุกคน เฉินเจียวเจียวก็คลี่ยิ้มบาง ๆ "เอาล่ะค่ะ สินค้าประมูลชิ้นที่สองของเราก็คือแจกันลายครามสีน้ำเงินขาวจากเตาเผาหลวงในสมัยราชวงศ์หยวนหนึ่งใบนะคะ ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 10 ล้านค่ะ"

ทันทีที่ราคาเริ่มต้น 10 ล้านถูกประกาศออกมา บรรดาคนที่เล็งเครื่องลายครามชิ้นนี้ไว้ต่างพากันส่ายหน้า ไม่ใช่ว่าของชิ้นนี้ไม่ดี ทว่าหลายคนมีของที่หมายตาเอาไว้อยู่แล้ว จึงอยากเก็บเงินไว้ประมูลของที่ตัวเองอยากได้จริง ๆ มากกว่า

อีกทั้งราคาของเครื่องเคลือบชิ้นนี้ก็สูงลิ่วจนหลายคนสู้ไม่ไหว

"ผู้ประมูลหมายเลข 1 เสนอราคาที่ 12 ล้านค่ะ!" เสียงของเฉินเจียวเจียวดังก้องเข้าหูทุกคน

ตอนที่เซียวเฟิงเสนอราคา ไป๋ซีอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเขาอีกครั้ง เธอรู้ว่าเซียวเฟิงมีเงิน แต่ไม่คิดว่าจะรวยถึงขนาดนี้

เซียวเฟิงแอบหัวเราะอยู่ในใจ ตอนนี้เขามีเงินตั้งเกือบ 7 ร้อยล้านเงินหัวเซี่ยเชียวนะ ไอ้พวกเฒ่าหนังเหนียว ถ้ามีปัญญาก็ทำให้เขาผลาญเงินให้หมดในวันนี้ดูสิ

หลังจากผ่านการขับเคี่ยวราคาไปหลายรอบ เฉินเจียวเจียวก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ผู้ประมูลหมายเลข 121 เสนอราคาที่ 23 ล้านค่ะ"

สิ้นเสียงของเธอ ผู้คนทั่วทั้งงานก็พากันตกตะลึง

"นั่นมันตั้ง 23 ล้านเลยนะ ข้างหลังยังมีของดีอีกตั้งเยอะ ราคานี้มันสูงกว่าราคาตลาดตั้ง 3 ล้านเชียว"

ในขณะที่สวี่หยวนเฮ่าคิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่าแล้ว จู่ ๆ เฉินเจียวเจียวก็ขานขึ้นมาอีกครั้ง "ผู้ประมูลหมายเลข 1 เสนอราคาที่ 30 ล้านค่ะ!"

"อะไรนะ?!" ทุกคนในงานต่างคาดไม่ถึงว่าผู้ประมูลหมายเลข 1 จะกระโดดข้ามราคาพุ่งไปถึง 30 ล้านในคราวเดียว นี่มันเศรษฐีบ้าเลือดชัด ๆ

สวี่หยวนเฮ่าโมโหจนแทบทนไม่ไหว "บัดซบเอ๊ย! ไอ้เวรนี่อาศัยเงินของไป๋ซีมาวางก้ามทำเบ่งอยู่ที่นี่สินะ"

"30 ล้านครั้งที่ 1 30 ล้านครั้งที่ 2 30 ล้านครั้งที่ 3! ขอแสดงความยินดีกับผู้ประมูลหมายเลข 1 ที่ได้แจกันกระเบื้องไปนะคะ"

ไป๋ซีไม่ค่อยเข้าใจนัก เซียวเฟิงจะทุ่มเงินสูงกว่าราคาตลาดตั้งสิบล้านไปเพื่ออะไรกันแน่

"โธ่ พี่ซี เรื่องนี้พี่ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกครับ ก็แค่ 30 ล้านเอง" เซียวเฟิงหัวเราะแหะ ๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวเฟิง ไป๋ซีก็รู้สึกละอายใจจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ทรัพย์สินทั้งหมดของเธอมีแค่ร้อยกว่าล้านเท่านั้น การที่เขาควักเงิน 30 ล้านออกมาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ ย่อมแสดงให้เห็นแล้วว่าฐานะของเซียวเฟิงนั้นมั่งคั่งขนาดไหน

ไป๋ซีกัดฟันดิ้นรนสู้ชีวิตอย่างยากลำบากมาตั้ง 5 ปี สุดท้ายแล้วกลับสู้เด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่งไม่ได้เลยเหรอเนี่ย

ทางด้านสวี่หยวนเฮ่าก็แค่นหัวเราะ "ก็ดีเหมือนกัน วันนี้เป็นงานประมูลแหวนของแม่ไป๋ซี ไป๋ซีจะต้องสู้สุดตัวแน่ ๆ ถ้าตอนนี้ฉันได้แหวนวงนั้นมาล่ะก็ ไม่แน่ว่าไป๋ซีอาจจะยอมอ่อนข้อให้ฉันเพราะเรื่องนี้ก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้น วันนี้ที่มาก็ถือว่าคุ้มค่าเกินคุ้มแล้ว"

หลังจากนั้น ของประมูลอีกสองชิ้นคือสร้อยคอหัวใจห้วงสมุทรและกำไลหยกจักรพรรดิสีเขียว ก็ถูกเซียวเฟิงกวาดเรียบไปด้วยราคา 52 ล้านและ 36 ล้านตามลำดับ

เฉินเจียวเจียวพูดด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย "ผู้ประมูลหมายเลข 1 ของเราช่างมีกำลังทรัพย์หนาแน่นจริง ๆ เลยค่ะ สินค้าประมูลทั้ง 4 ชิ้นที่ผ่านมาล้วนตกเป็นของผู้ประมูลหมายเลข 1 ทั้งสิ้น ขอเสียงปรบมือแสดงความยินดีด้วยนะคะ"

เสียงปรบมือดังขึ้นประปรายทั่วทั้งห้องประมูล เซียวเฟิงฟังแล้วก็รู้สึกอ่อนใจ แต่เขาก็เข้าใจได้ ในเมื่อเล่นไปแย่งของรักของหวงของใครหลายคนมาขนาดนี้ แค่มีคนปรบมือยินดีด้วยก็ถือว่าดีถมไปแล้ว

แน่นอนว่าเฉินเจียวเจียวเองก็คาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้อยู่แล้ว เธอจึงเอ่ยต่อ "สินค้าประมูลชิ้นต่อไปก็คือแหวนอำพันเลือดหนึ่งวงค่ะ แหวนวงนี้สืบทอดกันมาหลายปี งานประณีตมาก แม้จะเป็นอำพันแต่ก็มีอายุเก่าแก่จนกลายเป็นของโบราณไปแล้ว ถือว่าเป็นแหวนที่ดีมากวงหนึ่งเลยล่ะค่ะ ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 5 แสนหยวนนะคะ"

เซียวเฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าแหวนอำพันเลือดวงนี้จะราคาสูงขนาดนี้ ปกติแหวนอำพันทั่วไปต่อให้เป็นของเกรดดีเลิศแค่ไหนก็ราคาเพียงไม่กี่หมื่นเท่านั้น การที่แหวนของไป๋ซีเปิดราคาได้สูงปานนี้ แสดงให้เห็นชัดเจนว่ามันผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานเพียงใด

"1 ล้านค่ะ!" ไป๋ซียกป้ายขึ้นทันที

เฉินเจียวเจียวขานเสียงดัง "ผู้ประมูลหมายเลข 21 เสนอราคา 1 ล้านค่ะ มีใครจะเสนอราคาเพิ่มอีกไหมคะ?"

ไป๋ซีตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องคว้าแหวนของแม่วงนี้มาให้ได้ เธอรู้ดีแก่ใจว่ามูลค่าเนื้อแท้ของแหวนอำพันไม่ได้สูงขนาดนั้น สำหรับเธอแล้วมันคือสิ่งของที่ประเมินค่าไม่ได้ ต่อให้ต้องทุ่มเงินมากเท่าไรก็คุ้ม แต่สำหรับคนอื่น แค่ต้องจ่าย 5 แสนเพื่อซื้อแหวนวงนี้ก็คงคิดหนักแล้วด้วยซ้ำ

"1 ล้านครั้งที่ 1... 1 ล้านครั้งที่ 2..." เฉินเจียวเจียวเห็นว่าไม่มีใครเสนอราคาต่อแล้วก็คิดว่าถึงเวลาอันสมควร แหวนอำพันหนึ่งวงในราคา 1 ล้านก็นับว่าสูงจนแตะเพดานแล้ว

ในจังหวะที่เฉินเจียวเจียวกำลังจะขาน 1 ล้านครั้งที่ 3 สวี่หยวนเฮ่าก็ยกป้ายขึ้นมา "5 ล้าน"

เฉินเจียวเจียวเบิกตากว้าง "แขกหมายเลข 121 เสนอราคา 5 ล้านค่ะ!"

ไป๋ซีขมวดคิ้วแน่น ตวัดสายตามองสวี่หยวนเฮ่าด้วยความรังเกียจ

ส่วนสวี่หยวนเฮ่าก็กำลังจ้องมองเธออยู่เช่นกัน หึ ไป๋ซี ขอแค่แหวนวงนี้ตกมาอยู่ในมือของฉัน ฉันก็ไม่กลัวหรอกว่าเธอจะไม่ยอมศิโรราบ!

"6 ล้านค่ะ!" ไป๋ซีเสนอราคาขึ้นอีกครั้ง

เฉินเจียวเจียวร้องตะโกน "แขกหมายเลข 21 เสนอราคา 6 ล้านค่ะ! มีใครจะเสนอราคาอีกไหมคะ?!"

สวี่หยวนเฮ่าแค่นหัวเราะ คิดจะมาแข่งความรวยกับฉันงั้นเหรอ ไป๋ซี วันนี้เธอไม่มีทางได้แหวนวงนี้กลับไปแน่ "10 ล้าน!"

ไป๋ซีกัดฟัน "12 ล้านค่ะ!"

หลังจากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ผลัดกันเปิดศึกฟาดฟัน ดันราคาพุ่งสูงขึ้นอย่างดุเดือด

ในที่สุดไป๋ซีก็กัดฟันพูด "35 ล้านค่ะ!" ตู้ม! คนทั้งงานต่างพากันตกตะลึง

"แหวนวงนี้มันมีอะไรพิเศษนักหนา? ก็แค่แหวนอำพันวงเดียว ให้ฉัน 5 แสนยังไม่อยากได้เลย นี่ถึงกับเสนอราคาตั้ง 35 ล้านเนี่ยนะ? สาวสวยหมายเลข 21 คนนั้นบ้าไปแล้วเหรอ?"

"นั่นสิ แล้วผู้ชายหมายเลข 121 คนนั้นก็ดูเหมือนจะจงใจงัดข้อกับสาวสวยคนนั้นด้วย สู้ราคาปั่นไม่หยุดเลย"

เมื่อได้ยินเสียงซุบซิบของทุกคน ไป๋ซีก็ได้แต่กัดฟันข่มอารมณ์ไว้ แม้เธอจะมีทรัพย์สินเป็นร้อยล้าน แต่ 35 ล้านก็คือขีดจำกัดสูงสุดของเธอแล้ว หากสวี่หยวนเฮ่าเพิ่มราคาขึ้นไปอีก เธอก็คงไม่มีเงินทุนพอจะสู้แข่งกับเขาได้อีกต่อไป

แต่ยิ่งกลัวอะไรก็ยิ่งเจอสิ่งนั้น สวี่หยวนเฮ่ายกป้ายขึ้นมาอีกครั้ง "40 ล้าน"

หลังจากเสนอราคารอบนี้จบ สวี่หยวนเฮ่าก็มองไป๋ซีพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย "ไป๋ซี ไม่ช้าก็เร็วเธอก็ต้องเป็นของฉัน"

ไป๋ซีรู้ดีว่าสวี่หยวนเฮ่าวางแผนการร้ายอะไรอยู่ เธอหลับตาลงอย่างจนปัญญา ปล่อยให้น้ำตาค่อย ๆ ไหลรินออกมาด้วยความรู้สึกจำนนต่อโชคชะตา ใจหนึ่งก็อยากจะเอ่ยปากขอยืมเงินเซียวเฟิง แต่เขาเพิ่งจะใช้เงินไปเกือบร้อยล้าน แล้วเธอจะกล้าบากหน้าไปขอยืมเงินเขาได้อย่างไร

"40 ล้านครั้งที่ 1! 40 ล้านครั้งที่ 2!" ตอนนี้ในใจของเฉินเจียวเจียวดีใจจนเนื้อเต้น ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าแหวนอำพันแค่วงเดียวจะประมูลได้ราคาสูงลิ่วถึง 40 ล้าน

"100 ล้านครับ!" ป้ายหมายเลข 1 ในมือของเซียวเฟิงถูกชูขึ้น ทำเอาคนทั้งงานตะลึงงันไปตาม ๆ กัน