ตอนที่ 53 ข้องใจงั้นเหรอ

"เซียวเฟิง! นาย?!" ไป๋ซีมองเขาด้วยความตกตะลึง นึกไม่ถึงเลยว่าเซียวเฟิงจะยื่นมือเข้ามาช่วย

เซียวเฟิงตบหลังมือไป๋ซีเบา ๆ "ไม่เป็นไรครับพี่ซี สวี่หยวนเฮ่าคิดจะรังแกพี่เหรอ ฝันไปเถอะ มีผมอยู่ทั้งคน รับรองว่าเขาไม่มีทางทำสำเร็จแน่นอนครับ"

ไป๋ซีส่ายหน้า "ไม่ได้หรอกค่ะ แหวนวงนี้สำคัญกับฉันมากก็จริง แต่สำหรับนายมันไม่มีค่าอะไรเลย การที่นายต้องมาจ่ายตั้งร้อยล้านเพื่อซื้อมัน ไม่ยุติธรรมกับนายเกินไปนะคะ"

เซียวเฟิงหัวเราะแหะ ๆ "ใครบอกล่ะครับว่ามันไม่สำคัญกับผม?"

ไป๋ซีขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจว่าเซียวเฟิงหมายความว่ายังไง "นาย หมายความว่ายังไงคะ?"

เซียวเฟิงกุมมือไป๋ซีไว้พลางเอ่ยขึ้น "ถ้าหากนี่เป็นแหวนของแม่ยายผมล่ะก็ ร้อยล้านนี่โคตรจะถูกเลยนะครับ"

ไป๋ซีชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่ใบหน้าจะแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอรีบดึงมือกลับ "เซียวเฟิง! นาย... ถ้านายยังเป็นแบบนี้อีก ฉันจะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ"

เมื่อเห็นท่าทางเอียงอายของไป๋ซี เซียวเฟิงก็ไม่ได้หยอกต่อ พูดก็พูดเถอะ เขาต้องขอบคุณสวี่หยวนเฮ่าด้วยซ้ำ ถ้าไม่มีหมอนี่คอยปั่นราคา เขาจะมีโอกาสดี ๆ ในการผลาญเงินแบบนี้ได้ยังไง

"110 ล้าน!" สวี่หยวนเฮ่าตาแดงก่ำ กัดฟันตะโกนลั่น

เฉินเจียวเจียวตกตะลึงจนตาค้างไปนานแล้ว ความจริงเธอควรจะเคาะขานราคาไปตั้งนาน ทว่ามัวแต่อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก ไม่นึกเลยว่าสุดท้ายจะยังมีการเพิ่มราคาขึ้นไปอีก

คนข้างกายสวี่หยวนเฮ่ารีบดึงตัวเขาไว้พลางเตือนว่า "คุณชายสวี่ครับ สู้ราคาต่อไม่ได้แล้วนะครับ ขืนเพิ่มไปมากกว่านี้ สายป่านการเงินของตระกูลสวี่ได้ขาดสะบั้นแน่ครับ"

พอถูกเตือน สวี่หยวนเฮ่าถึงเพิ่งรู้ตัวว่าความหึงหวงทำให้เขาหน้ามืดตามัวไปหมด แต่ถ้าใช้เงิน 110 ล้านแลกกับไป๋ซี เขาก็ยังรู้สึกว่ามันคุ้มค่าอยู่ดี

"150 ล้านครับ!" เซียวเฟิงยกป้ายขึ้นอีกครั้ง ทำเอาน้ำตาของไป๋ซีเอ่อล้นออกมา เธอรู้ดีว่าที่เขาทำไปทั้งหมดก็เพื่อเธอ ถ้าไม่มีเธอ เซียวเฟิงคงไม่แม้แต่จะปรายตามองแหวนของแม่เธอด้วยซ้ำ

ความจริงไป๋ซีคิดผิดถนัด สำหรับเซียวเฟิงที่มีระบบสุดโกงอยู่กับตัว อย่าว่าแต่ 150 ล้านเลย ต่อให้เป็น 500 ล้าน เขาก็พร้อมจะยกป้ายโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ล้อเล่นหรือไง ได้เงินคืนตั้งพันห้าร้อยล้านเชียวนะ ใครบ้างจะไม่อยากได้

"แก! แกแม่งบ้าไปแล้วใช่ไหม!" สวี่หยวนเฮ่าผุดลุกขึ้นพลางแผดเสียงใส่เซียวเฟิง

เฉินเจียวเจียวขมวดคิ้วทันที "ผู้ประมูลหมายเลข 121 คะ กรุณาอย่าส่งเสียงเอะอะในงานประมูล และห้ามข่มขู่ผู้ประมูลท่านอื่นด้วยค่ะ ไม่อย่างนั้นทางเราคงต้องขอเชิญคุณออกไป และคุณจะถูกห้ามไม่ให้เข้ามาในโรงประมูลไห่เทียนของเราอีกตลอดกาลค่ะ!"

ได้ยินคำเตือนของเฉินเจียวเจียว สวี่หยวนเฮ่าจำต้องนั่งลงด้วยความเจ็บแค้นใจ

เซียวเฟิงแค่นหัวเราะอยู่ด้านข้าง ไม่เป็นไร เดี๋ยวแกได้เจอดีแน่

"เอาล่ะค่ะ มาดำเนินการประมูลกันต่อนะคะ ผู้ประมูลหมายเลข 1 เสนอราคาที่ 150 ล้าน มีใครจะเพิ่มราคาอีกไหมคะ?! 150 ล้านครั้งที่ 1... 150 ล้านครั้งที่ 2... 150 ล้านครั้งที่ 3... ขายค่ะ!"

สิ้นเสียงประกาศ ไป๋ซีก็โผเข้ากอดเซียวเฟิงทันที การสวมกอดครั้งนี้ทำเอาเซียวเฟิงถึงกับอึ้งไปเลย เพราะเขาสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นจากหน้าอกของไป๋ซีที่กำลังเบียดแนบชิดเข้าหาตัวเขาเต็ม ๆ

เซียวเฟิงตบหลังไป๋ซีเบา ๆ "เอาล่ะครับพี่ซี เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นก็ได้ อีกอย่างพี่กอดแน่นจนผมจะหายใจไม่ออกอยู่แล้วนะครับ"

พอโดนเซียวเฟิงทักแบบนั้น ใบหน้านวลของไป๋ซีก็แดงซ่าน เธอเพิ่งรู้ตัวว่าเพราะมัวแต่ดีใจ จึงเผลอแนบชิดกับเขามากเกินไปหน่อย

ไป๋ซีรีบผละตัวออกพลางก้มหน้าก้มตาจัดทรงผมกลบเกลื่อนความเขิน

สวี่หยวนเฮ่ากัดฟันกรอดจนแทบหัก เขาโกรธจัดจนลุกพรวดขึ้นมาตะโกนลั่น "ฉันขอคัดค้าน!"

เฉินเจียวเจียวกำลังปลาบปลื้มกับส่วนแบ่งก้อนโตจากราคา 150 ล้านเมื่อครู่ พอเห็นสวี่หยวนเฮ่าลุกขึ้นมาขัดจังหวะ เธอก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ "ผู้ประมูลท่านนี้คะ ไม่ทราบว่าคุณมีเรื่องอะไรคัดค้านคะ?"

สวี่หยวนเฮ่าชี้หน้าเซียวเฟิงด้วยสายตาจับผิด "ฉันสงสัยว่าไอ้หมอนี่ไม่มีปัญญาจ่ายค่าประมูล!"

เซียวเฟิงแค่นหัวเราะมองสวี่หยวนเฮ่า "แกนี่ตลกชะมัด ฉันจะมีเงินจ่ายหรือเปล่ามันเกี่ยวอะไรกับแก? ถึงคราวที่แกต้องมาตั้งข้อสงสัยในตัวฉันแล้วเหรอ?"

เฉินเจียวเจียวปรายตามองสวี่หยวนเฮ่าสลับกับเซียวเฟิง เธอย่อมดูออกว่าสองคนนี้มีเรื่องบาดหมางกัน แต่ในใจของเฉินเจียวเจียวแล้ว เธอค่อนข้างเอนเอียงไปทางเซียวเฟิงมากกว่า

เฉินเจียวเจียวจึงเอ่ยขึ้นว่า "ในฐานะผู้ประมูล คุณมีสิทธิ์ตั้งข้อสงสัยในตัวผู้อื่นได้ค่ะ แต่ถ้าอีกฝ่ายสามารถพิสูจน์ตัวเองได้ คุณจะถูกเชิญตัวออกไปทันที ไม่ทราบว่าคุณจะยอมรับเงื่อนไขนี้ได้ไหมคะ?"

สวี่หยวนเฮ่าขมวดคิ้ว ถึงอย่างไรวันนี้เขาก็ชวดแหวนของแม่ไป๋ซีอยู่แล้ว ขอแค่จับโป๊ะได้สำเร็จก็ยังมีโอกาสพลิกเกม สวี่หยวนเฮ่าจึงตอบกลับไปว่า "ฉันตกลง"

เฉินเจียวเจียวพยักหน้าแล้วหันไปมองเซียวเฟิง "ผู้ประมูลหมายเลข 1 คะ คุณเองก็มีสิทธิ์ปฏิเสธการตรวจสอบทรัพย์สินนะคะ"

เซียวเฟิงแบมืออย่างไม่ใส่ใจ "ไม่เป็นไรครับ ผมตกลง จะได้ไล่เขาออกไปเสียที ไม่ต้องมีหมามาคอยเห่าอยู่แถวนี้"

ผู้คนทั่วทั้งงานที่ได้ยินคำพูดของเซียวเฟิงต่างพากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

สวี่หยวนเฮ่าโกรธจัดจนปรี่เข้าไปหมายจะสั่งสอนเซียวเฟิง แต่ถูกคนของตระกูลสวี่สองสามคนด้านหลังรั้งตัวเอาไว้ได้เสียก่อน

เมื่อเฉินเจียวเจียวได้ยินเซียวเฟิงพูดเช่นนั้น เธอก็พยักหน้าแล้วเรียกพนักงานหญิงคนหนึ่งให้นำเครื่องรูดบัตรเดินมาหา เซียวเฟิงจึงยื่นบัตรธนาคารของตนให้อีกฝ่าย

เมื่อพนักงานหญิงเห็นยอดเงินในบัตรธนาคารที่มีมากถึงเกือบ 7 ร้อยล้าน เธอก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบคืนบัตรให้เซียวเฟิงด้วยความนอบน้อม

พนักงานหญิงเดินกลับขึ้นไปบนเวทีแล้วกระซิบข้างหูเฉินเจียวเจียวสองสามคำ รูม่านตาของเฉินเจียวเจียวหดตัวลงเล็กน้อย ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มขึ้น "เมื่อครู่นี้ทางเราตรวจสอบทรัพย์สินของผู้ประมูลหมายเลข 1 เรียบร้อยแล้วค่ะ ไม่มีปัญหาใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นผู้ประมูลหมายเลข 121 คะ ตอนนี้เชิญคุณออกไปได้แล้วค่ะ"

สวี่หยวนเฮ่ามีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ "เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! ไอ้หมอนั่นจะมีเงินมากมายขนาดนั้นได้ยังไง!"

จากนั้น สวี่หยวนเฮ่าก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคุมตัวและไล่ออกจากงานประมูลไป

เมื่อสวี่หยวนเฮ่าถูกไล่ออกไป การประมูลหลังจากนั้นก็ราบรื่นขึ้นมาก เซียวเฟิงประมูลของไปได้ทั้งหมด 12 ชิ้น รวมเป็นเงิน 530 ล้าน มีเพียงพระพุทธรูปสมัยราชวงศ์ถังองค์หนึ่งที่เขาไม่ได้สนใจจริง ๆ จึงไม่ได้ประมูลมา

หลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ เรียกได้ว่าเซียวเฟิงมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที แม้จะไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใครหรือชื่ออะไร แต่เรื่องที่เขาประมูลของไปได้ถึง 12 ชิ้นจากทั้งหมด 13 ชิ้นนั้นเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน

เมื่อการประมูลสิ้นสุดลง เซียวเฟิงและไป๋ซีก็เข้ามาในห้องแห่งหนึ่ง ตรงหน้าเขามีกล่องวางอยู่ 12 ใบ เซียวเฟิงหยิบกล่องที่ใส่แหวนอำพันวงนั้นส่งให้ไป๋ซี

แต่ไป๋ซีกลับไม่ยอมรับไว้ "ไม่ได้หรอกค่ะ นี่คุณใช้เงินตั้งหนึ่งร้อยห้าสิบล้านซื้อมา จะเอามาให้ฉันได้ยังไงคะ"

เซียวเฟิงยิ้มพลางเอ่ยว่า "ทำไมล่ะครับ ผมเป็นตัวแทนคุณป้ามอบให้คุณไม่ได้เหรอ"

ไป๋ซีชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแล้วดึงกล่องไม้มากอดไว้แนบอกอย่างหวงแหน "แม่คะ หนูเอาแหวนของแม่กลับมาได้แล้วนะคะ"

จากนั้นเฉินเจียวเจียวก็เดินเข้ามาตรงหน้าเซียวเฟิง "ฉันชื่อเฉินเจียวเจียวค่ะ วันนี้ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะที่คุณได้ของล้ำค่าไปมากมายขนาดนี้"

เซียวเฟิงจับมือกับเฉินเจียวเจียวพอเป็นพิธีแล้วเอ่ยว่า "เรียกผมว่าเซียวเฟิงก็พอครับ"

เมื่อได้ยินชื่อเซียวเฟิง เฉินเจียวเจียวก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด เหมือนเธอจะเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหนมาก่อน

แล้วเธอก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเบิกตากว้างมองเซียวเฟิง "คุณคือ..."

เซียวเฟิงส่งสายตาเป็นนัยพลางส่ายหน้าเบา ๆ เฉินเจียวเจียวจึงเงียบไปแล้วเปลี่ยนมาส่งยิ้มให้ "คุณเซียวคะ ที่เชิญมาทางนี้ เพราะต้องรบกวนให้คุณชำระเงินค่าสินค้าที่ประมูลไปด้วยค่ะ"