ตอนที่ 60 ช่วยฉันหน่อย

พอสือซิงไห่จากไป เซียวเฟิงเพิ่งจะจูงมือหลินหว่านถิงเตรียมเดินต่อ แต่กลับถูกเธอรั้งไว้เสียก่อน

เซียวเฟิงทำหน้างง "เป็นอะไรไป สองคนเมื่อกี้ทำให้เธออารมณ์เสียเหรอ?"

หลินหว่านถิงก้าวเข้าไปใกล้ ยื่นนิ้วเรียวยาวเชยคางเซียวเฟิงขึ้น "นายเหมือนจะมีเรื่องปิดบังฉันอยู่นะ?"

เซียวเฟิงตาโต สมกับเป็นดาวโรงเรียนอย่างหลินหว่านถิง เธอไม่ได้โง่เหมือนจงหลิงกับจินกว่างหลิง โดนจับได้เข้าจนได้

"เอ่อ ถ้าฉันบอกว่าศูนย์การค้าไห่ซิงแห่งนี้เป็นของฉัน เธอจะเชื่อไหมล่ะ?" เซียวเฟิงเกาหัวอย่างเก้อเขิน

หลินหว่านถิงยกยิ้มมุมปาก ตั้งแต่ใกล้ชิดกับเซียวเฟิง เธอพบว่าตัวเขาเต็มไปด้วยความลับมากมาย ไม่ว่าจะเป็นฝีมือการต่อสู้ ทักษะคอมพิวเตอร์ระดับเทพ รวมถึงรูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

ตอนนี้ยังมีจัตุรัสการค้าไห่ซิงเพิ่มมาอีก นี่คือสิ่งที่คุณลุงเซียวมอบให้เซียวเฟิงงั้นเหรอ ออกจะใจป้ำเกินไปหน่อยมั้ง แต่ยิ่งเซียวเฟิงดูลึกลับเท่าไหร่ หลินหว่านถิงก็ยิ่งรู้สึกว่าเขามีเสน่ห์ดึงดูดใจมากเท่านั้น

"ช่างเถอะ ฉันไม่ถามต่อแล้ว นายจะมีความลับของตัวเองบ้างก็ไม่แปลก แต่ห้ามโกหกฉันนะ ได้ยินไหม?" หลินหว่านถิงลดมือลงแล้วเปลี่ยนไปควงแขนเซียวเฟิงแทน

เซียวเฟิงโอบไหล่หลินหว่านถิง แล้วพากันเดินไปดูร้านแบรนด์เนมอื่นต่อไป

——

ด้านนอกศูนย์การค้า บนรถเบนซ์ C200 จินกว่างหลิงกับจงหลิงนั่งหน้าบูดบึ้งด้วยความหงุดหงิดใจ

"ไอ้เวรเซียวเฟิงนั่น มันไปรู้จักผู้บริหารของไห่ซิงคอมเมอร์เชียลได้ยังไงกัน ฉันคิดยังไงก็คิดไม่ออก!" จงหลิงทุบพวงมาลัยรถอย่างแรงจนแตรดังลั่น ทำเอาคนที่เดินผ่านไปมาสะดุ้งตกใจ

จินกว่างหลิงส่ายหน้า "ฉันว่าไม่น่าใช่นะ สายตาที่พวกเขามองมาดูหวาดกลัวมาก เป็นไปได้สูงว่าพวกเขากลัวหลินหว่านถิงมากกว่า"

จงหลิงตบขาฉาดอย่างเห็นด้วยทันที "ใช่แล้วล่ะ ไอ้ขยะเซียวเฟิงนั่นไม่รู้ไปเป่าหูอะไรนังร่านหลินหว่านถิง ถึงได้ออกหน้าปกป้องไอ้สวะนั่นขนาดนี้ แถมยังรับของขวัญจากมันอีก หรือว่าเห็นเซียวเฟิงหล่อขึ้นเลยหน้ามืดตามัว?"

คำพูดของจงหลิงสะกิดใจจินกว่างหลิงทันควัน เขามั่นใจว่าตัวเองก็หน้าตาดีไม่แพ้ใคร ถ้าอย่างนั้นหลินหว่านถิงอาจไม่สนภูมิหลังครอบครัว แล้วหันมาหลงเสน่ห์เขาบ้างหรือเปล่านะ

เมื่อเห็นจินกว่างหลิงนั่งเหม่อ จงหลิงก็กระตุกแขนเสื้อเขาเบาๆ "รุ่นพี่คะ ต่อไปพวกเราจะไปไหนกันดี?"

จินกว่างหลิงยกยิ้มมุมปาก พลางรวบไหล่บอบบางของจงหลิงเข้ามากอด "ถ้าอย่างนั้น วันนี้เธอยอมตกลงปลงใจกับฉันดีไหมล่ะ เดี๋ยวฉันจะจัดให้ชุดใหญ่เลย?"

จงหลิงหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู พยักหน้ารับ "อืม"

จากนั้นรถเบนซ์สีขาวก็พุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

——

ห้าโมงเย็น เซียวเฟิงลากร่างอันเหนื่อยล้าเดินตามหลังหลินหว่านถิงมาที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน

แม้จะให้ทางร้านส่งของส่วนใหญ่ไปที่บ้านตระกูลหลินแล้วก็ตาม แต่ในมือของเซียวเฟิงก็ยังมีสินค้าแบรนด์เนมกองเป็นภูเขาเลากาอยู่ดี

"คำพูดผู้หญิงนี่เชื่อถือไม่ได้จริงๆ หลินหว่านถิงปากบอกว่าไม่ชอบเดินช็อปปิง แต่สุดท้ายก็ล่อซื้อของไปทั้งบ่าย ผลาญเงินฉันไปเกือบยี่สิบล้านแล้ว" เซียวเฟิงเดินตามหลังหลินหว่านถิงไปพลาง แข้งขาอ่อนเปลี้ยจนแทบจะทรุดอยู่รอมร่อ

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ใช้จ่ายเงินสำเร็จ 19.6 ล้าน ได้รับเงินคืน 58.8 ล้าน ได้รับรางวัลธรรมดา 39 ครั้ง"

ความทรมานทางจิตใจแบบนี้ สู้ปล่อยให้เซียวเฟิงไปซัดกับคนสักฝูงยังจะรู้สึกสะใจซะกว่า

"ว่าไงนะ? แค่ช่วงบ่ายวันเดียวก็ไม่ไหวแล้วเหรอ?" หลินหว่านถิงที่ได้ยินเซียวเฟิงบ่นพึมพำ จู่ๆ ก็หันขวับกลับมามองหน้าเขา

เซียวเฟิงรีบยืดตัวตรงแด่วทันที "รายงานครับกระผม ร่างกายผมแข็งแรงบึกบึน หุ่นล่ำบึ้ก ตอนนี้ให้ไปเปิดห้องเลยก็ไม่มีปัญหาครับผม"

พอได้ยินเซียวเฟิงพูดแบบนี้ ใบหน้าของหลินหว่านถิงก็แดงซ่านขึ้นมาทันที เธอรีบหันมองซ้ายมองขวา โชคดีที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

"นายพูดบ้าอะไรเนี่ย" หลินหว่านถิงชกหน้าอกเซียวเฟิงไปหนึ่งที

เซียวเฟิงอาศัยจังหวะนั้นรวบตัวหลินหว่านถิงเข้ามากอด "วางใจเถอะน่า ฉันเดินเป็นเพื่อนเธอได้นานเท่าที่ต้องการเลย ไม่มีปัญหาหรอก เธอผลาญเงินฉันได้ ฉันก็มีความสุขแล้ว"

หลินหว่านถิงดิ้นขลุกขลักอยู่ครู่หนึ่ง พอเห็นว่าดิ้นไม่หลุดก็เลยยอมโอนอ่อนตาม "ก็ได้ๆ ถ้างั้นนายก็ปล่อยฉันก่อนสิ"

เซียวเฟิงยอมปล่อยตัวหลินหว่านถิง "ตอนเย็นไปกินข้าวด้วยกันไหม?"

หลินหว่านถิงส่ายหน้า "ไม่ล่ะ ตอนเย็นรับปากคุณพ่อไว้แล้วว่าจะกลับไปกินข้าวที่บ้าน ถึงใจจริงฉันจะไม่อยากไป แต่ก็ต้องให้เกียรติท่านหน่อยน่ะ"

เซียวเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงเสียดายเล็กน้อย "โอเค งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งเธอที่บ้านแล้วกัน"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เซียวเฟิงก็ขับรถกลับมาถึงบ้านตระกูลเซียว เมื่อได้ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆ เซียวเฟิงก็รู้สึกว่าความเหนื่อยล้าของวันนี้มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง

ตอนที่เซียวเฟิงกำลังคิดจะลงไปชั้นล่างเพื่อดูว่าป้าลู่เตรียมอาหารเย็นไว้ให้หรือยัง พอเดินออกจากห้องก็เห็นเมิ่งฟางกับเซียวหย่วนเฟิงแต่งตัวเต็มยศ เซียวเฟิงจึงเอ่ยถาม "พ่อครับ แม่ครับ ตอนเย็นไม่ได้กินข้าวที่บ้านเหรอครับ?"

เมิ่งฟางดึงตัวเซียวเฟิงมาแล้วพูดว่า "ตอนเย็นแม่กับพ่อมีนัดทานข้าวลูก เดิมทีกะว่าจะพาลูกไปด้วย แต่เห็นว่าปกติลูกก็ไม่ค่อยชอบยุ่งเรื่องธุรกิจของตระกูลเซียวเท่าไหร่ พ่อเขาเลยอยากให้ลูกได้พักผ่อนสบายๆ มากกว่าจ้ะ"

เซียวเฟิงพยักหน้ารับ ความจริงเขาไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายธุรกิจของตระกูลเซียวอยู่แล้ว อีกอย่างตอนนี้พ่อกับแม่ก็ยังหนุ่มยังสาว เพิ่งจะอายุสี่สิบต้นๆ เท่านั้น เขาจึงไม่ได้รีบร้อนอยากสืบทอดกิจการของตระกูลเซียวเร็วขนาดนี้

หลังจากเซียวหย่วนเฟิงและเมิ่งฟางออกไปแล้ว เซียวเฟิงก็ตั้งใจจะลงไปหาอะไรกินข้างล่าง แต่จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนวีแชตในโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน

เซียวเฟิงเปิดดูก็พบว่าเป็นข้อความจากเซี่ยเข่อซิน

"พี่เซียวเฟิงคะ พี่ไม่ได้แวะมาดูหนูไลฟ์ตั้งหลายวันแล้ว ทิ้งหนูไปแล้วใช่ไหมคะ?" เซี่ยเข่อซินส่งข้อความเสียงมา

เซียวเฟิงตอบกลับไป "จะทิ้งได้ยังไงล่ะ ช่วงนี้พี่ยุ่งๆ น่ะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า หรือว่าคิดถึงพี่ขึ้นมาเฉยๆ?"

เซี่ยเข่อซินส่งข้อความมาอีก "คือว่าตอนเย็น... เย็นวันนี้ทางโต่วอินมีจัดกิจกรรม พี่พอจะช่วยหนูหน่อยได้ไหมคะ?"

พอได้ยินน้ำเสียงหวานหยดย้อยชวนใจละลายของเซี่ยเข่อซิน เซียวเฟิงก็ใจอ่อนยวบลงทันที

"ได้สิ เย็นนี้กี่โมงล่ะ เดี๋ยวพี่แวะเข้าไปดู" เดิมทีเซียวเฟิงก็ว่างจนไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว จึงตั้งใจจะเข้าไปส่องในโต่วอินสักหน่อยว่ามีสตรีมเมอร์คนไหนน่าเปย์บ้าง

พอดีกับที่เซี่ยเข่อซินติดต่อมา แต่เซียวเฟิงไม่มีทางบอกเธอเด็ดขาดว่าคืนนี้เขาตั้งใจจะเข้าไปดูอยู่แล้ว ต้องปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นคนเอ่ยปากขอร้องเองถึงจะถูก

พอกินข้าวเสร็จเรียบร้อย เซียวเฟิงก็รีบกลับขึ้นห้องมานอนเอนหลังบนเตียงตั้งแต่หัวค่ำแล้วเปิดโต่วอินไลฟ์ ทันทีที่เข้าแอปไป เขาก็เห็นว่าเซี่ยเข่อซินกำลังไลฟ์อยู่พอดี

เมื่อเขาเข้าไปในห้องไลฟ์ของเข่อเข่อ เซี่ยเข่อซินก็เห็นชื่อบัญชีเฟิงซวงเย่ปรากฏขึ้นบนอันดับหนึ่งของบอร์ดตาราง เธอจึงรีบกล่าวต้อนรับทันที "ยินดีต้อนรับพี่เฟิงซวงเย่เข้าสู่ห้องไลฟ์ของเข่อเข่อนะคะ"

สิ้นเสียงหวานของเข่อเข่อ บรรดาแฟนคลับในห้องไลฟ์ต่างก็พากันฮือฮาและส่งเสียงเชียร์กันยกใหญ่

"ขอต้อนรับลูกพี่เฟิงซวงเย่!"

"ลูกพี่เฟิงซวงเย่สุดยอดมาก!"

"ลูกพี่คงไม่ได้มาช่วยสตรีมเมอร์เข่อเข่อดันยอดหรอกใช่ไหม?"

"ดันยอดอะไรกันเล่า! กิจกรรมสตรีมเมอร์หน้าใหม่คืนนี้ต่างหากที่เป็นไฮไลต์ แต่ระดับความเทพของลูกพี่เฟิงซวงเย่แล้ว การจะช่วยให้สตรีมเมอร์เข่อเข่อติดสามอันดับแรกคงไม่ใช่เรื่องยากหรอก"

เซียวเฟิงมองดูคอมเมนต์ที่กำลังเลื่อนผ่านหน้าจอแล้วหัวเราะออกมา "สามอันดับแรกเหรอ? ไม่เคยคิดเลย สิ่งที่ฉันต้องการมีแค่อันดับหนึ่งเท่านั้น"

สิ้นประโยคนี้ บรรยากาศในห้องไลฟ์สดก็แทบจะระเบิดขึ้นมาทันที

"อันดับหนึ่งเลยเหรอ? กิจกรรมหน้าใหม่ประจำเดือนรอบที่แล้ว รู้สึกว่าอันดับหนึ่งต้องเปย์ตั้งห้าสิบล้านเลยมั้ง"

"ใช่ ห้าสิบล้านเลยนะเว้ย เงินก้อนนั้นมากพอให้คนธรรมดาใช้ชีวิตสบายไปทั้งชาติเลย อิจฉาชะมัด"

เมื่อมองดูช่องคอมเมนต์ ในใจของเซี่ยเข่อซินก็รู้สึกตื่นเต้นระคนกระวนกระวายสุดขีด "จริงเหรอคะพี่เซียวเฟิง พี่จะช่วยหนูจริงๆ เหรอคะ?"